Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Pediatria 2/2002, s. 70-72
Eryk Dłuski1, Małgorzata Szymborska1, Zofia Dudkiewicz2
Zastosowanie laparoskopii w diagnozowaniu i leczeniu klinicznie niebadalnych jąder u dzieci
Laparoscopic exploration of the diagnosis and treatment of the nonpalpable testis in children
1 z Kliniki Chirurgii Dzieci i Młodzieży Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. hab. n. med. Zofia Dudkiewicz
2z Pracowni Endokrynologicznej Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Kierownik Pracowni: dr n. med. Małgorzata Szymborska
Streszczenie
Fifteen children with a nonpalpable testis have been evaluated at our institution between 1998 and 2001. Diagnostic laparoscopy affords the surgeon not only the ability to localize the testes with virtual certainty, but also the advantage of planning a highly successful treatment programs. We present our experience and conclude that laparoscopy procedure is technically easy, safe, give rapid postoperative recovery and good cosmetic results in children with nonpalpable testes.
WSTĘP
Wnętrostwo jest najczęstszą wadą męskich narządów płciowych stwierdzaną u około 1-2% dzieci płci męskiej w 1 roku życia, urodzonych o czasie. Procent ten jest znacznie wyższy (3-6%) w okresie noworodkowym, a u dzieci przedwcześnie urodzonych sięga nawet 30%.
W 70% wnętrostwo występuje jednostronnie i najczęściej dotyczy strony prawej. W przeważającej większości jądra są wyczuwalne (ok. 80%), ale w ok. 20% nie można klinicznie ocenić ich położenia.
Procentowy rozkład miejsca zatrzymania się jądra na drodze jego zstępowania oceniany jest następująco:
– jądro w okolicy pierścienia pachwinowego zewnętrznego – 18-20%,
– jądro w kanale pachwinowym – 72-75%,
– jądro wewnątrz jamy brzusznej – 8-10%.
Każde niezstąpione jądro wymaga sprowadzenia do moszny. Orchidopeksja w przypadku jąder umiejscowionych w kanale pachwinowym lub w okolicach pierścienia pachwinowego powierzchownego na ogół nie sprawia problemów chirurgicznych.
Brak możliwości klinicznego stwierdzenia miejsca usytuowania jądra określamy mianem jądra niebadalnego. Sytuacje takie obserwuje się najczęściej jednostronnie, ale u około 2% chłopców dotkniętych tą wadą nie wyczuwa się jąder po obu stronach.
W wyniku nieprawidłowego rozwoju gonady lub/i katastrof naczyniowych w życiu płodowym u około 4-5% pacjentów nie dochodzi do ich dalszego rozwoju lub ulegają one zanikowi.
Przeprowadzone badania histologiczne niezstąpionych jąder wykazały ich zmiany już w 18 m. życia (zarówno ilościowe jak i jakościowe) co pozwoliło przyjąć drugi rok życia dziecka jako właściwy okres dla wykonania sprowadzenia jądra do moszny (1, 11).
W przypadku jądra niebadalnego, dla jego uwidocznienia, do niedawna, wykonywano badania takie jak; pneumoperitoneografię, flebografię i arteriografię naczyń jądrowych. Aktualnie, wymienione badania z powodu występujących powikłań, dyskusyjnej dokładności i dostępności (badania naczyniowe) na ogół nie są wykonywane.
Również, dostępność tomografii komputerowej jak i rezonansu magnetycznego ogranicza wykonanie tego rodzaju diagnostyki. Choć badania te dobrze uwidaczniają szczegóły anatomiczne, to zanikowe jądro może być trudne do identyfikacji.
Ultrasonografia, w przeciwieństwie do ww. badań charakteryzuje się nieinwazyjnością, dostępnością, powtarzalnością i powinna być wykonywana w każdym przypadku stwierdzenia braku jądra w badaniu palpacyjnym.
Od początku lat siedemdziesiątych, w przypadku obustronnie niewyczuwalnych jąder, stosowane są testy oceny hormonalnej czynności jąder.
Wykonywane są pomiary podstawowych stężeń LH, FSH i testosteronu w surowicy oraz pomiar testosteronu po stymulacji HCG. Podwyższenie stężenia LH, FSH i brak zwiększonego stężenia testosteronu po stymulacji wskazuje na brak czynności hormonalnej jąder.
Celem odnalezienia gonady, bądź struktur powrózka nasiennego, najczęściej wykonywana jest eksploracja kanału pachwinowego. W przypadku braku zarówno gonady jak i elementów powrózka nasiennego dokonuje się kontroli jamy brzusznej, co wiąże się z jej szerokim otwarciem (np. cięcie Kogana, Kinga, Pfannensteila).
Obecnie w przypadku jądra niebadalnego coraz więcej zwolenników zyskuje diagnostyka laparoskopowa, dzięki której można zidentyfikować obecność, położenie i wielkość jądra, pobrać ewentualną biopsję oraz podjąć decyzję co do dalszego postępowania. W przypadku braku jądra lub konieczności usunięcia nieprawidłowej gonady laparoskopia jest postępowaniem ostatecznym. Stwierdzenie prawidłowej gonady pozwala na jednoczasowe jej sprowadzenie do worka mosznowego, lub przy krótkości naczyń na wykonanie pierwszego etapu orchidopeksji metodą Fowlera-Stephensa.
Wrażliwość i specyficzność metody laparoskopowej sięga 100% i najlepiej uwidacznia szczegóły anatomiczne, pozwalając najczęściej połączyć jej wartość diagnostyczną z radykalnością chirurgiczną zabiegu.
MATERIAŁ I METODA
W okresie od września 1998 roku do lipca 2001 w Klinice Chirurgii Dzieci i Młodzieży diagnozowano i leczono 15 dzieci z klinicznie niebadalnym jądrem.
W momencie wykonania laparoskopii wiek dzieci wahał się od 11 miesięcy do 16 lat (średni wiek – 5,5 lat).
U 4 dzieci nie stwierdzono palpacyjnie obecności jądra po stronie prawej, u 7 po stronie lewej, u 4 pozostałych obustronnie. Wykonane badanie ultrasonograficzne we wszystkich przypadkach nie uwidoczniło struktur gonady oraz elementów powrózka nasiennego zarówno w kanale pachwinowym jak i jamie brzusznej. U chłopców z obustronnym brakiem jąder wykonano testy hormonalne, wykazując w dwóch przypadkach ich aktywność.
Wszystkie dzieci zostały zakwalifikowane do diagnostyki i leczenia metodą laparoskopową.
OPIS METODY

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Berkovitz G.S.: Prevalence and natural history of cryptorchismus. Pediatrics 1993, 92:44. 2. Bloom D.A.: Two-step orchidopexy with pelviscopic clip ligation of the spermatic vessels. J. Urol. 1991, 141:1030. 3. Bloom D. A. et al.: Pediatric peritoneoscopy (laparoscopy). Clin. Ped. 1993, 2:100. 4. Cortes D.: Laparoscopy in 100 conscecutive patients with 128 impalpable testes. Br. J. Urol. 1995, 75:281. 5. Davenport M.: The use of the HCG stimulation test in the endocrine evaluation of cryptorchidism. Br. J. Urol. 1995, 76:790. 6. Deans G.t. et al.: Laparoscopy for undescended testes: embriological considerration. Br. J. Urol. 1995, 76:800. 7. Fowler R.: Evolving role of laparoscopy in the management of high undescended testes: A critical review. Dial. Ped. Urol. 1995, 18, 2:7. 8. Heiss K.F., Shandling B.: Laparoscopy for the impalpable testes; Experience with 53 testes. J. Ped. Surg. 1992, 27:175. 9. Hrebinko R.L., Bellinger M.F.: The limited role of imaging techniques in managing children with undescended testes. J. Urol. 1993, 150:458. 10. Lala R., Matarazzo P.: Combined therapy with LHRH and HCG in cryptorchid infants. Eur. J. Ped. 1993, 152:31. 11. Lala R..: Early hormonal and surgical treatment of cryptorchidism. J. Urol. 1997, 157, 1898.
Nowa Pediatria 2/2002
Strona internetowa czasopisma Nowa Pediatria