Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Balneologia Polska 1/2006, s. 68-70
Maria Kmiecik
Subterraneoterapia w Kopalni Soli „Wieliczka”. Część I
Subterraneotherapy in the Wieliczka Salt Mine. Part I
z Kopalni Soli „Wieliczka” Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy, Wieliczka
Dyrektor Ośrodka: mgr inż. Jan Kubas
Streszczenie
W artykule przedstawiono historię wykorzystania soli, solanki, aerozolu solnego oraz pustek poeksploatacyjnych po wydobyciu soli do celów leczniczych oraz historię powstania subterraneoterapii – metody leczenia wykorzystującej jako podstawę mikroklimat panujący w podziemnych komorach solnych. Teoretyczne i praktyczne podstawy tej metody opracował profesor Mieczysław Skulimowski, który zauważył, że długie przebywanie w podziemiach wielickiej kopalni korzystnie wpływa na osoby cierpiące na schorzenia układu oddechowego. Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy Kopalni Soli Wieliczka, prowadzący terapię w Komorze Jezioro Wessel 135 m pod ziemią, wykorzystuje subterraneoterapię do leczenia przede wszystkim przewlekłych nawracających schorzeń dolnego i górnego odcinka układu oddechowego.
W aktualnej Ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych z dnia 28 lipca 2005 roku pojawia się po raz pierwszy zapis dotyczący subterraneoterapii, jako jednej z możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego przy wykorzystaniu właściwości leczniczych klimatu. Blisko 60 lat musiała czekać subterraneoterapia, aby znaleźć uznanie u prawodawców. Dzięki wykorzystaniu, stworzonych przez profesora Skulimowskiego, teoretycznych i praktycznych podstaw metody, opracowaniu przez Kopalnię Soli Wieliczka Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy skrupulatnej procedury subterraneoterapii oraz pozytywnej opinii profesjonalistów w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej oraz alergologii metoda ta rozpowszechniona niegdyś na skalę europejską, dziś ponownie zaczyna przeżywać swój renesans.
Poszukując źródeł powstania współczesnej subterraneoterapii należałoby zastanowić się z jednej strony nad początkami wykorzystania soli w medycynie, natomiast z drugiej nad wykorzystaniem podziemnych grot i jaskiń do celów leczniczych. To pozytywne działanie środowiska podziemnego na organizm człowieka było znane już w starożytnej Grecji i Rzymie (jaskinie Kerkira i Herculaneum), a nowoczesne podstawy tego leczenia zostały stworzone w latach 50-tych XX wieku za przyczyną profesora Mieczysława Skulimowskiego w Polsce i doktora Karla Hermanna Spannagela w Niemczech.
Sól natomiast jako środek leczniczy stosowana była zarówno do użytku zewnętrznego jak i wewnętrznego od stuleci, najprawdopodobniej również od czasów starożytnych. N a ziemiach polskich na pewno wykorzystywano ją już w XVI wieku, co potwierdzają wzmianki kronikarza Marcina Kromera (1512-1589), a szeroko opisuje je wybitny krakowski humanista Adam Schroeter (1525-1572). Podkreśla on m.in. konieczność ciągłego uzupełniania soli w organizmie, aby nie dopuścić do powstania raka, który „gryzie i wzrasta” oraz do powstania „wyrzutów, które bolą i gryzą”. Zauważa również, że bolesne rany goją się dużo lepiej, gdy posypie się je solą. Nie widzi, zatem, ten wybitny humanista, a także prawdopodobnie lekarz, możliwości obchodzenia się w medycynie bez soli. Inny lekarz i humanista Jodocus Willichius (1501-1552) podaje również, że sól jest niezbędnym składnikiem potrzebnym do sporządzania leków w razie ukąszenia przez węże i skorpiony, a także do leczenia wyprysków, kurzajek, wrzodów, egzemy i chorób wenerycznych. Liczne sposoby zastosowania soli w medycynie XVI wieku opisuje również Antoni Schneeberger (1530-1581) osiadły na stałe w Krakowie znany lekarz i uczony. Te wszystkie dzieła, rozprawy i poematy podkreślają wykorzystanie soli jako surowca naturalnego. Natomiast XIX wiek przynosi nowe spojrzenie na wykorzystanie soli a raczej produktów wytworzonych za jej pośrednictwem, czyli solanki i solnego aerozolu. W tym właśnie wieku powstały słynne uzdrowiska solankowe Ischl, Hall i Elmen oraz pierwsze na ziemiach polskich i jedno z pierwszych w Europie o znaczeniu i zasięgu międzynarodowym zdrojowisko solankowe w Wieliczce, którego inicjatorem był doktor medycyny i chirurgii, lekarz salinarny Feliks Boczkowski (1804-1855). Zdrojowisko posiadało nowoczesne łazienki w stylu włoskim, gdzie wykorzystywano do leczenia m.in. solankę, muł solny oraz parę solną. Mimo, że wszystkie zabiegi balneologiczne odbywały się wówczas na powierzchni, to właśnie doktor Feliks Boczkowski był pierwszym w świecie, który wyraził i ogłosił pogląd, że skuteczniejszą metodą leczenia zmian patologicznych w układzie oddechowym od inhalacji solankowych jest długie przebywanie w głębinach wielickiej kopalni.
Prawdopodobnie ten właśnie pogląd oraz pionierskie prace z zakresu biosubterraneologii m.in. Jana Benedykta Solfy (1483-1564) – nadwornego fizyka Zygmunta I, Zygmunta Augusta oraz bliskiego współpracownika Mikołaja Kopernika – zafascynowały profesora Mieczysława Skulimowskiego (1930-1982), autora teoretycznych i praktycznych podstaw subterraneoterapii.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Adres do korespondencji:
Maria Kmiecik
Kopalnia Soli „Wieliczka”
Podziemny Ośrodek Rehabilitacyjno-Leczniczy
ul. Park Kingi 6, 32-020 Wieliczka
tel. (0-12) 278-73-68
e-mail: sanatorium@kopalnia.pl

Balneologia Polska 1/2006