Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Balneologia Polska 1/2006, s. 36-39
Przemysław Lisiński, *Monika Majewska, Włodzimierz Samborski
Efektywność ćwiczeń wzmacniających mięśnie u chorych z przepukliną jądra miażdżystego w dolnej części kręgosłupa lędźwiowego
Efficiency of muscles strenghtening exercises in patients with herniated lumbar intervertebral discs
z Kliniki Fizjoterapii, Reumatologii i Rehabilitacji Akademii Medycznej w Poznaniu
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Włodzimierz Samborski
Streszczenie
Ból kręgosłupa lędźwiowego jest objawem najczęściej występującego schorzenia narządu ruchu i dotyczy 80% populacji ziemskiej. Jednocześnie jest powodem częstej absencji w pracy. Czynnikiem sprawczym może być zarówno praca fizyczna jak i umysłowa, a dotyczy osób już po 20 roku życia aczkolwiek szczyt zapadalności przypada na 4 i 5 dekadę życia. Celem pracy było określenie efektywności ćwiczeń izometrycznych i dynamicznych mięśni tułowia i kończyn dolnych w kategoriach ewentualnego ich wpływu na przyrost wartości bezwzględnej rozwijanej przez nie siły.
Badaniami objęto 30 kobiet w wieku od 26 do 58 lat (43,63 ± 5,32) z rozpoznanym zespołem bólowym kręgosłupa lędźwiowego spowodowanym przepukliną jądra miażdżystego. Po przeprowadzeniu badania klinicznego i po analizie wyników badań dodatkowych dokonano pomiaru siły wybranych mięśni tułowia i kończyn dolnych. Do badań użyto dynamometru sprężynowego i zestawu bloczkowego wraz z kolumną przyścienną. Po dwudziestu dniach ćwiczeń izometrycznych i dynamicznych badanie powtórzono.
Na skutek prowadzonej terapii siła badanych mięśni wzrosła od 18% do 21%. Różnica pomiędzy siłą rozwijaną przez mięsień przed leczeniem i po jego zakończeniu jest istotna statystycznie.
Konieczne jest zdefiniowanie norm populacyjnych w zakresie siły badanych mięśni oraz opracowanie standardów zalecanych systemów ćwiczeń.
Wstęp
Zespól bólowy części lędźwiowej kręgosłupa występuje u około 80% populacji pomiędzy 30 i 55 rokiem życia (1, 2). W Polsce 72% populacji po ukończeniu 40 roku życia miało przynajmniej jeden taki epizod bólowy, a związana z tym faktem absencja chorobowa sięga 25% (3). W wyniku badań epidemiologicznych zespół bólowy dolnej części kręgosłupa jest główną przyczyną niepełnosprawności u osób poniżej 55 roku życia (4).
Przyjmuje się, że około 90% przypadków bólu kręgosłupa spowodowanych jest jego przeciążeniem. Konsekwencją przeciążenia są zmiany zwyrodnieniowe, które w pierwszej kolejności dotyczą mięśni i więzadeł kręgosłupa, a następnie drobnych stawów kręgosłupa, krążków międzykręgowych i wreszcie samych kręgów. Wyniki prac innych autorów (5, 6) dowodzą, że silne mięśnie tułowia oraz kończyn dolnych nie tylko zapobiegają rozwojowi zmian zwyrodnieniowych w obrębie wymienionych struktur, ale w przypadkach, kiedy zmiany te już występują, ograniczają częstotliwość występowania związanych z nimi dolegliwości bólowych. Tak więc, zjawisku niewydolności statyczno-dynamicznej mięśni przykręgosłupowych i kończyn dolnych przypisuje się znaczącą rolę w etiologii bólów części lędźwiowej kręgosłupa (7, 8).
O sile mięśni decydują w znacznej mierze cechy osobowe (płeć, wiek, waga), psychospołeczne (styl życia) oraz zawodowe (organizacja i charakter pracy). Osłabione mięśnie tułowia i kończyn dolnych prowadzą do powstania swoistego „błędnego koła”, w którym ich zwiotczenie doprowadza do bólu kręgosłupa, a ból z kolei, ograniczając aktywność ruchową chorego, powoduje dalsze zmniejszenie siły mięśni. Leczenie usprawniające takich chorych powinno z jednej strony prowadzić do zmniejszenia dolegliwości bólowych, a z drugiej strony ma umożliwić choremu odzyskanie pełnej ruchomości kręgosłupa oraz wzmocnienie osłabionych mięśni.
Podstawowym celem prowadzonych badań było określenie wpływu stosowanych przez okres dwudziestu dni ćwiczeń wzmacniających mięśnie tułowia i kończyn dolnych na ewentualną zmianę wartości siły tych mięśni.
Materiał i metoda
Badaniami objęto 30 kobiet z rozpoznanym na podstawie badania klinicznego i analizy wyników badań dodatkowych (RTG, KT, NMR) zespołem bólowym dolnej części kręgosłupa. U wszystkich badanych powodem bólu były nasilone w różnym stopniu zmiany zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych na poziomach L4-L5 lub L5-S1. Wiek badanych zawierał się w przedziale 26-65 lat (43,6 ± 5,3). Strukturę wiekową badanych przedstawia tabela 1.
Tabela 1. Charakterystyka wiekowa grupy badanej.
Przedział wiekuLiczba badanych
25-355
36-458
46-5513
56-654
Razem30
Wśród badanych znalazły się zarówno osoby wykonujące pracę fizyczną, jak i osoby o wyłącznie umysłowym charakterze wykonywanej pracy. Większość badanych wykonywała pracę w pozycji siedzącej. Charakter pracy zawodowej grupy badanej w ujęciu liczbowym przedstawia tabela 2.
Tabela 2. Charakter pracy badanych.
Charakter pracyLiczba osób
Fizyczny13
Umysłowy17
Razem30

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Kirkaldy-Willis W.H., Hill R.J.: A more precise diagnosis for low back pain.
Spine, 1997; 4: 102-9.
2. Anderson J.A.D.: Low back pain cause and prevention of long term handicap. Int Rehab Med ,1981; 81-92.
3. Białachowski J., Stryla W.: Analiza wybranych cech antropometrycznych i rodzaju pracy zawodowej u chorych z przepukliną jądra miażdżystego części lędźwiowej kręgosłupa. Post. Rehab., 2002; 1: 37-8.
4. Williams W.: Examination and conservative treatment for disc lesion in the lower spine. Clin. Orthop., 1995; 5: 28-40.
5. Bolach B., i wsp.: Niektóre czynniki warunkujące skuteczność fizjoterapii chorych z dyskopatią odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Fizjoterapia, 2000; 8(8): 16-9.
6. Manniche C., Bentzen I.: Clinical trial of intensive muscle training for low back pain. Lancet, 1988; 2: 1473-1476.
7. Tancred B., Tancred G.: Interpretation of exercise programmes for prevention and treatment of low back pain. Physiotherapy, 1996; 23(3): 168-173.
8. Zembaty M., i wsp.: Wyniki usprawniania chorych z zespołem bólowym krzyża skojarzoną metodą ćwiczeń czynnych z oporem z elementami metody Brunkow. Post. Rehab.,1989; 3(4): 36-38.
9. Kondraske G.V., Caemichael T.: Myoelectric spectra analysis and strategies for quantifying trunk muszle fatique. Arch. Phys. Med. Reh., 1987; 68; 103-110.
10. Lindeman E., Drucker J.: Surface EMG in neuromuscular disorders. J. Rehab. Scien., 1994; 7: 20-23.
11. Gardnem-Morse M., Stokes A.F.I.: Role of muscles in lumbar spine stability in maximum extension efforts. J. Orthop. Res., 1995; 13: 802-808.
12. Crisco J., Panjabi M.: The intersegmental muscles of the lumbag spine. A biomechanical model comparing lateral stabilizing potential. Spine, 1991; 16(7): 793-799.
otrzymano: 2005-11-14
zaakceptowano do druku: 2005-11-24

Adres do korespondencji:
*Przemysław Lisiński,
Klinika Fizjoterapii, Reumatologii i Rehabilitacji
Akademii Medycznej w Poznaniu
ul. 28 czerwca 1956 roku 135/147, 61-545 Poznań
tel. (0-61) 8310-388
e-mail: plisiński@vp.pl

Balneologia Polska 1/2006