© Borgis - Medycyna Rodzinna 3-4/2000, s. 57-59
Kamil Hozyasz
Nowe wskazania do profilaktycznej podaży witaminy E
z Kliniki Pediatrii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Andrzej Milanowski
Polecane
książki z księgarni medycznej BORGIS:
W 1922 r. H.M. Evans i K.S. Bishop odkryli, że dowóz witaminy E jest niezbędny dla zachowania płodności. Dzięki swojej hydrofobowości lokalizuje się ona przy błonach komórkowych i chroni nienasycone kwasy tłuszczowe i fosfolipidy przed utlenieniem, inicjowanym przez wolne rodniki. Najwięcej witaminy znajduje się na wewnętrznej błonie mitochondriów - miejscu najaktywniejszego transportu elektronów. Nadal niewiele wiemy na temat molekularnego podłoża działań witaminy E. Mianem witaminy E nazywa się pochodne tokolu i tokotrienolu. a-, b-, g-, d-tokoferole i tokotrienole różnią się liczbą i miejscem podstawienia grup metylowych. Pomimo większej zawartości w diecie g-tokoferolu niż a-tokoferolu (i jednocześnie podobnego wchłaniania) na RRR-a-tokoferol przypada zwykle ok. 90% aktywności witaminy E badanej w tkankach.
Najlepszymi źródłami witaminy są: oleje roślinne, orzechy i zielone warzywa liściaste (np. natka pietruszki, szpinak). Gotowanie w małym stopniu niszczy witaminę. Jest ona natomiast szczególnie wrażliwa na działanie promieniowania ultrafioletowego i tlenu. Dla prawidłowego wchłaniania tokoferolu w jelicie niezbędna jest - podobnie jak w przypadku innych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach - prawidłowa emulsyfikacja treści pokarmowej. Zwiększona podaż w diecie otrąb pszenicznych, pektyn i alkoholu zmniejsza biodostępność witaminy. Przyjmowanie witaminy A w dużych dawkach powoduje obniżenie stężenia tokoferolu w surowicy.
W niedoborach witaminy E wzrasta zawartość cholesterolu w ścianie tętnic, płytki krwi cechują się zwiększoną agregacją, zmniejsza się wytwarzanie prostacyklin - co sprzyja rozwojowi miażdżycy. Niedobory prowadzą także do zmniejszenia oporności erytrocytów, zwiększenia drażliwości, zaburzeń oddychania i snu, uszkodzenia obwodowego i centralnego układu nerwowego, retinopatii, zaników mięśni szkieletowych. Tokoferol wywiera działanie przeciwnowotworowe.
Najczęstszymi przyczynami ciężkiej hipowitaminozy są: wcześniactwo, zaburzenia wchłaniania tłuszczów, jak np. w mukowiscydozie, cholestazie, chorobie trzewnej. Podaż przekraczająca 2150 mg/dobę może powodować objawy hiperwitaminozy: krwawienia, zaburzenia agregacji płytek krwi i upośledzenie układu odpornościowego. Zaburzenia hemostazy prawdopodobnie są spowodowane hamującym wpływem tokoferolu na procesy krzepnięcia, zależne od witaminy K.
Liczne badania epidemiologiczne wskazują na celowość suplementacji witaminą E jako metody zmniejszania ryzyka rozwoju raka, choroby niedokrwiennej serca, zaćmy i chorób infekcyjnych. Tokoferol zwiększa aktywność kinazy kreatyninowej i prawdopodobnie zmniejsza stopień peroksydacji lipidów na skutek wysiłku fizycznego.
W ostatnich latach zauważono, że:
- stężenia witaminy są niższe u płodu i zależą od stężenia u matki,
- istnieje zależność pomiędzy małą masą urodzeniową a małymi stężeniami a-tokoferolu we krwi pępowinowej,
- suplementacja witaminą E w okresie ciąży zmniejsza ryzyko urodzenia potomstwa z wadami wrodzonymi przez zwierzęta laboratoryjne. Przypuszczalnie działanie ochronne występuje i u ludzi,
- kobiety w stanie przedrzucawkowym mają małe stężenia a-tokoferolu we krwi,
- wzrasta zapotrzebowanie na witaminę w czasie laktacji.
W 10 edycji Recommended Dietary Allowances zalecane jest spożycie 10 mg a-tokoferolu/dobę przez dorosłych mężczyzn i 8 mg przez kobiety. Normy polskiego Instytutu Żywności i Żywienia przewidują spożycie (norma zalecana) 12 mg witaminy przez kobiety ciężarne i 14 mg przez karmiące piersią. Obecnie dla osób narażonych na zwiększony stres oksydacyjny (np. w ciąży) rekomendowane jest spożycie a-tokoferolu w dawce 20 mg/dobę. Wydaje się celowe popularyzowanie wśród kobiet planujących macierzyństwo nie tylko suplementacji kwasem foliowym ale i witaminą E. Podobnie istotne jest utrzymywanie odpowiednio wysokiej podaży witaminy E w okresie ciąży i laktacji. Skomponowanie i realizacja diety zapewniającej dobową podaż a-tokoferolu w ilości 20 mg/dobę nie jest łatwe - w tabeli 1 zestawiono zawartość witaminy w różnych produktach spożywczych. Do stosowania witaminy w postaci tabletek (np. preparatu mineralno-witaminowego Duovit, 1 tabl. = 10 mg witaminy E) warto zatem zachęcać nie tylko osoby z chorobą niedokrwienną serca ale i kobiety w wieku reprodukcyjnym. W zależności od upodobań dietetycznych kobiety może być korzystne przyjmowanie Duovitu codzienne lub kilka razy w tygodniu.
Tabela 1. Zawartość witaminy E w wybranych produktach spożywczych w przeliczeniu na 100 g części jadalnych.
| Produkty o bardzo niskiej zawartości witaminy E (< 0,1 mg/100 g) |
| - brukiew, rzodkiewka, białko jaja kurzego | 0,00 mg |
| - czosnek | 0,01 mg |
| - kefir 1,5% tłuszczu, kasza jęczmienna, perłowa, płatki ryżowe błyskawiczne | 0,02 mg |
| - mleko pasteryzowane 2% tłuszczu, kalafior, kukurydza kolby, buraki | 0,03 mg |
| - słonina | 0,04 mg |
| - ziemniaki, bób świeży | 0,05 mg |
| - mleko pasteryzowane 3,5% tłuszczu | 0,06 mg |
| - gruszka | 0,08 mg |
| - kurczak/indyk pierś, groch ziarno | 0,09 mg |
| Produkty o przeciętnej zawartości witaminy E (0,1-1 mg/100 g) |
| - płatki owsiane, porzeczki czerwone, ananas | 0,1 mg |
| - fasolka po bretońsku z boczkiem, flaki, groszek zielony świeży, melon, truskawki | 0,13 mg |
| - kurczak udko | 0,15 mg |
| - schab wieprzowy, pomarańcze | 0,20 mg |
| - wątróbki drobiowe, bagietki francuskie | 0,25 mg |
| - pomidory, mąka pszenna, krupczatka, camembert pełnotłusty | 0,34 mg |
| - chleb zwykły, ementaler tłusty, sałata, kakao 20%, baranina udziec, gruszki suszone | 0,40 mg |
| - brokuły, pory, sałatka z marchwi i jabłek | 0,50 mg |
| - wieprzowina karkówka, czekolada mleczna, jabłka | 0,65 mg |
| - graham | 0,76 mg |
| - makaron lubelski ekstra | 0,85 mg |
| - mąka pszenna typ 850, orzechy włoskie | 0,95 mg |
| Produkty zasobne w witaminę E (1-3 mg/100 g) |
| - porzeczki czarne, dynia | 1 mg |
| - móżdżek cielęcy, śledź | 1,05 mg |
| - mango | 1,12 mg |
| - okoń, orzechy kokosowe wiórki | 1,28 mg |
| - masło wiejskie | 1,40 mg |
| - makrela | 1,52 mg |
| - kapusta biała świeża, pietruszka liście | 1,70 mg |
| - szparagi, szpinak | 1,80 mg |
| - żółtko jaj kurzych | 2,05 mg |
| - krewetki | 2,85 mg |
| Produkty będące najbogatszym źródłem witaminy E |
| - orzechy ziemne | 7,31 mg |
| - olej arachidowy | 9,90 mg |
| - masło roślinne, margaryny - np. Delma(r) | 10 mg |
| - olej sojowy | 10,50 mg |
| - olej rzepakowy | 18,90 mg |
| - migdały słodkie | 23,96 mg |
| - orzechy laskowe | 38,44 mg |
| - olej słonecznikowy | 38,70 mg |
Polecane
książki z księgarni medycznej BORGIS:
Piśmiennictwo
1. Blumberg J.B.: Dietary reference intakes for vitamin E. Nutrition 1999, 15:797-799. 2. Chappell L.C. et al.: Effect of antioxidants on the occurrence of pre-eclampsia in women at increased risk: a randomised trial. Lancet 1999, 354:810-816. 3. Evans W.J.: Vitamin E, vitamin C and exercise. Am. J. Clin. Nutr. 2000, 72 (supl):647S-652S. 4. Łoś-Kuczera M., Piekarska J.: Skład i wartość odżywcza produktów spożywczych, część II-VII, PZWL Warszawa 1988, 156-197. 5. Reece E.A. et al.: Prevention of diabetic embryopathy in offspring of diabetic rats with use of a coctail of deficient substrates and an antioxidant. Am. J. Obstet. Gynecol. 1997, 176:790-798. 6. Ziemlański Ś. i wsp.: Normy żywienia dla ludności w Polsce. Nowa Medycyna 1998, 5, 4:15-18.

Pozostałe artykuły z numeru 3-4/2000: