Ludzkie koronawirusy - autor: Krzysztof Pyrć z Zakładu Mikrobiologii, Wydział Biochemii, Biofizyki i Biotechnologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 3/2019, s. 229-230
Grażyna Zgórka
Wspomnienie o prof. dr. hab. n. farm. Tadeuszu Wolskim
Profesor dr hab. n. farm. Tadeusz Wolski urodził się 21 października 1932 roku w Ostrowie Lubelskim. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Lublinie, a następnie Liceum Technologiczno-Chemicznym, które ukończył w 1951 roku. Studiował następnie na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UMCS w Lublinie (w 1955 roku uzyskał stopień magistra chemii), a następnie rozpoczął studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Lublinie, które ukończył w 1960 roku, uzyskując tytuł zawodowy magistra farmacji. W 1957 roku rozpoczął pracę zawodową w Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej Wydziału Farmaceutycznego Akademii Medycznej w Lublinie, gdzie pracował początkowo jako asystent i starszy asystent, a następnie od 1965 roku jako adiunkt – po obronie rozprawy doktorskiej pt.: „Badania nad rozpuszczalnością dimetylosulfotlenku w ciekłych układach trójfazowych”, której promotorem był wybitny polski naukowiec, prof. dr hab. Edward Soczewiński. W 1979 roku profesor Tadeusz Wolski został powołany na stanowisko kierownika Pracowni Technologicznej przy Katedrze Chemii Nieorganicznej i Analitycznej, którą kierował do 1986 roku. W 1985 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt.: „Zmodyfikowane białka keratynowe, ich właściwości fizykochemiczne, analiza i zastosowanie”, zaś w 1990 roku tytuł profesora nauk farmaceutycznych.
W latach 1987-1992 profesor Tadeusz Wolski był kierownikiem Zakładu Farmakognozji z Pracownią Technologiczną Akademii Medycznej w Lublinie. W późniejszym okresie (w latach 1994-2003) był również równolegle zatrudniony w Katedrze Warzywnictwa i Roślin Leczniczych Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, kierowanej przez prof. dr. hab. Jana Dyducha, gdzie prowadził badania w ramach współpracy naukowej nad intensyfikacją plonowania roślin leczniczych i przyprawowych w aspekcie jakości surowców zielarskich oraz oceny przydatności dla przemysłu krajowych i zagranicznych odmian roślin zielarskich.
Ogólny dorobek naukowy prof. dr. hab. n. farm. Tadeusza Wolskiego koncentrował się na czterech głównych obszarach badawczych:
– analitycznym – doskonalenie istniejących metod analizy chemicznej, opracowywanie składu nowych odczynników chemicznych oraz wykorzystanie metod analitycznych w badaniach aplikacyjnych dla przemysłu chemicznego i farmaceutycznego,
– fizykochemicznym – badania nad warunkami ekstrakcji, rozpuszczalnością oraz kinetyką procesów rozpuszczania, a także zastosowaniem metod fizykochemicznych w badaniach aplikacyjnych, realizowanych we współpracy z przemysłem,
– biotechnologicznym – badania nad utylizacją odpadów przemysłowych (surowców keratynowych i odpadów lignino-celulozowych), uciążliwych dla naturalnego środowiska oraz zagospodarowaniem rzadkich pierwiastków (wolfram, molibden), stanowiących zagrożenie ekologiczne,
– fitochemicznym (m.in. w ramach dysertacji doktorskich, których był promotorem) – badania i izolacja biologicznie aktywnych składników gatunków roślin o właściwościach adaptogennych: różeńca (Rhodiola sp.), żeń-szenia amerykańskiego i azjatyckiego (Panax quinguefolius L. i P. ginseng C.A. Mayer), przeciwmiażdżycowych: aronii czarnoowocowej (Aronia melanocarpa Michx.), roślin z rodziny jasnotowatych: pszczelnika mołdawskiego (Dracocephalum moldavica L.), szanty zwyczajnej (Marrubium vulgare L.), hyzopu lekarskiego (Hyssopus officinalis L.), rodziny astrowatych: rożnika przerośniętego (Silphium perfoliatum L.), rzepienia pospolitego (Xanthium strumarium L.) oraz rodziny selerowatych: odmian selera naciowego (Apium graveolens L.), dyptamu jesionolistnego (Dictamnus albus L.), pasternaku (Pastinaca sativa L.), a także różnych gatunków ruty (Ruta sp.).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 30 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Fitoterapii 3/2019
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii