Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2010, s. 187-191
*Anna Kędzia1, Barbara Kochańska2, Aida Kusiak3, Ewa Kwapisz1, Maria Wierzbowska1
Ocena działania olejku eukaliptusowego na bakterie tlenowe
Evaluation of activity of eucalyptus oil on aerobic bacteria
1Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej, Katedra Mikrobiologii, Gdański Uniwersytet Medyczny
Kierownik Zakładu i Katedry: dr hab. Anna Kędzia prof. ndzw.
2Katedra i Zakład Stomatologii Zachowawczej, Gdański Uniwersytet Medyczny
Kierownik Katedry i Zakładu: prof. dr hab. Barbara Kochańska
3Katedra i Zakład Periodontologii i Chorób Błony Śluzowej Jamy Ustnej, Gdański Uniwersytet Medyczny
Kierownik Katedry i Zakładu: dr hab. Aida Kusiak
Summary
This study was aiming to evaluate activity of eucalyptus oil on 31 aerobic bacteria isolated from patients with infections of oral cavity, respiratory tract, gastrointestinal tract and derma. Susceptibility (MIC) was determined two fold dilution method in Mueller-Hinton agar. The suspension of test organisms were 106 CFU per spot and was seeded with Steers replicator upon the surface of agar containing various concentrations as well as upon that with no oil added (bacterial strains growth control). Incubation was performed in aerobic conditions at 37°C for 24 hours. MICs values were determined as the lowest concentrations that inhibited visible growth of the tested aerobic bacteria. The data show that the most susceptible to eucalyptus oil was Gram-positive cocci and rods. MIC for these strains was to the concentrations from ≤ 3.1 to 6.2 mg/ml. The Gram-negative rods were less sensitive (MIC=6.2 – ≥ 50.0 mg/ml). The strains from the genera of Pseudomonas were the lowest sensitive to eucalyptus oil (MIC in ranges 12.5 – ≥ 50.0 mg/ml). Gram-negative bacteria were more resistant to the tested essential oil than Gram-positive bacteria.
Eukaliptus był od dawna stosowany w Australii przez Aborygenów w tradycyjnej medycynie. Eukaliptus gałkowy (Eucalyptus globulus), drzewo z rodziny Myrtaceae, pochodzi z Australii i Tasmanii. Obecnie rośnie w strefie umiarkowanej i podzwrotnikowej. Jest uprawiany lub rośnie dziko w Indonezji, Nowej Zelandii, Brazylii, Chinach, Indiach, Hiszpanii, Portugalii i Kalifornii.
Drzewo eukaliptusowe osiąga wysokość 25-30 m, jest wiecznie zielone o charakterystycznych lancetowatych, ciemnozielonych liściach. Wytwarza kremowobiałe kwiaty zebrane w główki. Spośród kilkuset gatunków eukaliptusów tylko kilka jest wykorzystywanych do wyrobu olejków eterycznych. Drewno eukaliptusa gałkowego i niektórych innych gatunków służy jako materiał budulcowy. Ponadto jest uprawiany na terenach bagnistych w celu ich osuszania, dzięki niezwykłym właściwościom liści, które ustawiają się tylko krawędzią w stronę słońca, nie dając cienia, co umożliwia szybkie parowanie gruntu. Olejek eukaliptusowy uzyskuje się z liści i świeżych wierzchołków gałęzi drzew Eucalyptus globulus na drodze destylacji z parą wodną. Jest bezbarwny, ma charakterystyczny zapach.
Olejek wykorzystywany jest w przemyśle spożywczym do wyrobu orzeźwiających cukierków, gum do żucia i napojów, a także do wyrobu perfum i kosmetyków. Ponadto olejek eukaliptusowy jest dodawany do preparatów stosowanych do codziennej higieny jamy ustnej, tj. płynów do płukania i past do szczotkowania zębów. Wykazuje szereg właściwości, dzięki którym znalazł zastosowanie w lecznictwie (1-11). Preparaty zawierające olejek eukaliptusowy stosowane są zewnętrznie i wewnętrznie. Ze względu na działanie przeciwzapalne używane są w terapii zapaleń dróg oddechowych (kaszel, katar, grypa, zapalenie zatok obocznych nosa, krtani i gardła). Stwierdzono, że zmniejsza on wydzielanie śluzu w drogach oddechowych (4-6). Ponadto powoduje rozrzedzenie wydzieliny oskrzelowej, działa wykrztuśnie i ułatwia oddychanie. Olejek eukaliptusowy stosowany jest do inhalacji w nieżytach oskrzeli. Wykazano też, że wzmaga on czynność wydzielniczą dróg oddechowych, przez co przyczynia się do przywrócenia prawidłowych czynności nabłonka migawkowego. Ponadto stwierdzono, że olejek eukaliptusowy zwiększa aktywność fagocytów oraz liczbę monocytów/makrofagów (4). Wyniki doświadczeń przeprowadzonych na zwierzętach wskazują też na działanie przeciwzapalne oraz przeciwbólowe zawartego w olejku 1,8-cyneolu, które jest porównywalne do działania morfiny (7-9).
Olejek eukaliptusowy jest stosowany w niektórych chorobach skóry (trądzik, łuszczyca) oraz w reumatyzmie (1-10) i fizjoterapii (11). Z doświadczeń przeprowadzonych przez Karpanena i wsp. (12) wynika, że olejek eukaliptusowy może zwiększać przenikanie glukonianu chlorheksydyny w 70% roztworze alkoholu izopropylowego do naskórka i skóry, co przyczynia się do zwiększenia przeciwdrobnoustrojowego działania antyseptyku. Autorzy uważają, że połączenie glukonianu chlorheksydyny z olejkiem eukaliptusowym działa synergistycznie. Wykazano też przeciwutleniające właściwości olejku (4, 13).
Głównym składnikiem olejku jest eugenol (1,8-cyneol), którego zawartość zwykle przekracza 70%. Ponadto zawiera on triterpeny, monoterpeny (α- i β-pinen, p-cymen, α-felandren, α-terpineol, kamfen), seskwiterpeny (aromadendren, globulol), aldehydy (myrtenal) i ketony (karwon, pinokarwon) (1-4). Eugenol i monoterpeny działają przeciwdrobnoustrojowo. Szereg badań potwierdza aktywność olejku eukaliptusowego wobec bakterii (14-28), grzybów drożdżopodobnych i pleśniowych (14-16, 19, 23, 24, 29-35), wirusów (18, 36, 37) i pierwotniaków (38). Jednak nie wszystkie badania potwierdzają skuteczne działanie przeciwdrobnoustrojowe olejku (14, 39, 40).
Celem pracy była ocena działania olejku eukaliptusowego na bakterie tlenowe wyizolowane z różnych zakażeń.
Materiały i metody
Drobnoustroje tlenowe zostały wyizolowane z materiałów pobranych od pacjentów z zakażeniami w obrębie jamy ustnej, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego lub skóry. Badaniami objęto łącznie 36 szczepów, z których 31 zostało wyhodowanych od pacjentów: Staphylococcus aureus (5 szczepów), S. epidermidis (3), Enterococcus faecalis (4), Corynebacterium spp. (2), Klebsiella pneumoniae (2), Acinetobacter baumannii (3), Escherichia coli (4), Pseudomonas aeruginosa (3), P. stutzeri (2), Serratia marcescens (2), Citrobacter freundii (2) oraz 5 szczepów wzorcowych z następujących gatunków: Staphylococcus aureus ATCC 25923, Enterococcus faecalis ATCC 191212, Klebsiella pneumoniae ATCC 13883, Acinetobacter baumannii ATCC 19606 i Escherichia coli ATCC 25922. Badanie wrażliwości (MIC) wymienionych wyżej bakterii tlenowych na olejek eukaliptusowy (Semifarm, Gdańsk) przeprowadzono metodą seryjnych rozcieńczeń w agarze Muellera-Hintona (41). Olejek rozpuszczano w DMSO (Serva) w celu otrzymania stężenia 100 mg/ml. Do dalszych rozcieńczeń użyto jałowej wody destylowanej, uzyskując stężenia w zakresie od 3,1 do 50,0 mg/ml. Zawiesinę, zawierającą 106 drobnoustrojów (CFU) na kroplę, nanoszono aparatem Steersa na podłoża zawierające odpowiednie rozcieńczenia olejku i podłoże bez olejku, które służyło jako kontrola wzrostu szczepów. Podłoża z posiewami oraz kontrolne inkubowano w warunkach tlenowych w temp. 37°C przez 24 godziny. Za najmniejsze stężenie hamujące wzrost (MIC) uznano takie rozcieńczenie olejku eukaliptusowego, które całkowicie hamowało wzrost badanych bakterii.
Wyniki

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2010-10-24
zaakceptowano do druku: 2010-11-29

Adres do korespondencji:
*Anna Kędzia
Zakład Mikrobiologii Jamy Ustnej, Katedra Mikrobiologii, GUMed
ul. Do Studzienki 38, 80-227 Gdańsk
tel.: (58) 349-21-85
e-mail: zmju@amg.gda.pl

Postępy Fitoterapii 4/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii