Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2010, s. 192-198
*Barbara Macura, Leopold Śliwa
Wpływ fitoestrogenów na ekspresję receptorów estrogenowych typu a i b w jądrze i najądrzu samców myszy
The influence of phytoestrogens on expression estrogen receptors a and b in testis and epididymis of male mice
Zakład Biologii Rozwoju Człowieka, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Jagielloński, Collegium Medicum
Kierownik Zakładu: dr hab. Leopold Śliwa
Summary
Phytoestrogens are the group of substances which naturally can be found in many plants. The richest sources of phytoestrogens in human’s diet are soy and soy products. Phytoestrogens have similar structure to main female sex hormone 17β estradiol, therefore displaying mimic effects of this hormone in organism. The aim of the dissertation was to investigate if phytoestrogens are able to influence on expression estrogens’ receptors type α and β in testis and epididymis in adult male mice. Male Balb/c mice were fed three kinds of special prepared animal chows that differed in content of soy, and in this way in content of phytoestrogens. The experiments revealed the decrease the number of estrogen receptors type β in epithelial cells of the epididymis of adult males, which were fed chow containing phytoestrogens, which can disturb their fertility. However, the direct mechanisms influencing of these substances on the organism are still unclear. Therefore, the further research is required to elucidate the molecular actions of phytoestrogens on cells.
Wstęp
Podstawową funkcją gonady męskiej jest wytwarzanie plemników (spermatogeneza) oraz produkcja hormonów steroidowych (steroidogeneza). Utrzymanie precyzyjnej równowagi hormonalnej w jądrze decyduje o powstaniu odpowiedniej ilości prawidłowych plemników, co jest warunkiem płodności osobników męskich.
Podwzgórze wydziela gonadoliberynę (GnRH), która stymuluje uwalnianie z przysadki mózgowej hormonów gonadotropowych LH i FSH. Hormony te są odpowiedzialne za syntezę testosteronu w komórkach Leydiga i estradiolu w komórkach Sertoliego (1-3).
Estrogeny powstają z androgenów, dzięki aktywności enzymu aromatazy. Obecność receptorów estrogenowych i aromatazy u samców stwierdzono w układzie rozrodczym, sercowo-naczyniowym, tkance tłuszczowej, komórkach mięśniowych, mózgu, kościach i płucach, tak więc hormony te są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania wielu narządów (4-6). W mózgu samców występują receptory nie tylko dla testosteronu, ale i dla estrogenów oraz enzym aromataza. Działanie steroidów płciowych jest ważne dla aktywności kopulacyjnej i płodności samców (5).
Estrogeny pełnią ważną fizjologiczną rolę w męskim układzie rozrodczym, a równowaga hormonalna pomiędzy androgenami i estrogenami odgrywa kluczową rolę w każdym okresie życia samca. Odpowiadają one za prawidłowy rozwój męskiego układu rozrodczego w prenatalnym okresie życia samca. W okresie dojrzewania płciowego są odpowiedzialne za rozpoczęcie spermatogenezy, a następnie za utrzymanie jej efektywności w całym okresie dojrzałości płciowej samca poprzez wpływ na funkcjonowanie komórek Leydiga, komórek Sertoliego oraz komórek plemnikotwórczych. Estrogeny odpowiadają również za resorpcję wody przez kanaliki odprowadzające oraz komórki nabłonka najądrza, wpływając w ten sposób na zagęszczenie plemników, a także na kapacytację i reakcję akrosomalną plemników oraz ich przeżywalność (5-7).
Fitoestrogeny są związkami naturalnie występującymi w wielu roślinach. Budowa ich cząsteczek jest strukturalnie podobna do budowy cząsteczki żeńskiego hormonu płciowego – 17β estradiolu, dlatego też mogą one zaburzać równowagę hormonalną organizmu (8-11).
Najbogatszym i najbardziej popularnym źródłem fitoestrogenów w diecie wielu organizmów, między innymi człowieka, są soja i produkty sojowe (8, 12-14).
Fitoestrogeny po wchłonięciu do organizmu wędrują wraz z krwią do wielu tkanek. Tam współzawodniczą z estradiolem o miejsce wiązania na receptorze estrogenowym. Ich siła działania estrogennego jest wielokrotnie niższa, niż 17β estradiolu. Związki te mają około sto razy niższe powinowactwo do receptorów estrogenowych niż estrogeny. Poszczególne fitoestrogeny znacznie jednak różnią się między sobą powinowactwem do receptorów estrogenowych α i β, a tym samym możliwością wywołania efektu biologicznego. Większość fitoestrogenów wykazuje większe powinowactwo do receptora estrogenowego typu β niż typu α. Cząsteczki fitoestrogenów po wniknięciu do komórki mogą również blokować niektóre enzymy szlaku syntezy estrogenów. Przykładem enzymów wrażliwych na działanie fitoestrogenów są: dehydrogenaza 3β hydroksysteroidowa, dehydrogenaza 17β hydroksysteroidowa, 5α reduktaza oraz aromataza (15-19).
Wydaje się, że fitoestrogeny wpływają w większym stopniu na płodność samców niż samic. Wynika to najprawdopodobniej z faktu, że estrogeny są u kobiet hormonami występującymi fizjologicznie w wyższych stężeniach niż u mężczyzn i bardzo wysokie stężenia fitoestrogenów byłyby potrzebne do wywołania uchwytnego efektu ich działania (20).
Celem pracy było poznanie wpływu fitoestrogenów na ekspresję receptorów estrogenowych typu α i β w jądrach i najądrzach dojrzałych płciowo samców myszy.
Materiał i metody
36 dojrzałych płciowo samców myszy podzielono na trzy grupy, liczące po 12 zwierząt. Zwierzęta z każdej grupy żywione były paszą o innej zawartości soi, głównego źródła fitoestrogenów. Zwierzęta z grupy kontrolnej karmione były paszą niezawierającą soi, zwierzęta z grupy I paszą o pośredniej zawartości soi (2,55 kg soi na 30 kg paszy), a zwierzęta z grupy II paszą o maksymalnej, dopuszczalnej dietetycznie zawartości soi (5,4 kg soi na 30 kg paszy). Maksymalna, przyjęta zawartość soi podyktowana była koniecznością zachowania takiej samej wartości odżywczej i energetycznej, jak w pozostałych paszach. Wszystkie pasze miały podobną, odpowiednią dla myszy, zawartość składników mineralnych i witamin.
Po upływie 8, 16 i 24 tygodni karmienia z każdej grupy uśmiercano, poprzez dyslokację rdzenia kręgowego, po 4 zwierzęta. W czasie sekcji pobierano ich jądra i najądrza. Po jednym jądrze i najądrzu losowo od każdego samca z każdej grupy przeznaczono do immunohistochemicznego oznaczenia rozmieszczenia receptorów estrogenowych typu α oraz typu β (ERα i ERβ, z ang. estrogen receptors).
W celu oznaczenia rozmieszczenia receptorów estrogenowych wykorzystano kilkuetapową procedurę immunohistochemiczną, wykorzystując odczynniki firmy Dako i Biokom.
Preparaty analizowano przy użyciu mikroskopu świetlnego. Określenie stopnia natężenia reakcji, czyli intensywności zabarwienia preparatu ciemnoczerwonym produktem reakcji barwnej miało charakter subiektywnej oceny: – brak odczynu, + odczyn o niskiej intensywności, ++ odczyn o średniej intensywności, +++ odczyn o wysokiej intensywności.
Wyniki

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2010-05-28
zaakceptowano do druku: 2010-06-21

Adres do korespondencji:
*Barbara Macura
Zakład Biologii Rozwoju Człowieka, Wydział Nauk o Zdrowiu, UJ, Collegium Medicum
ul. Kopernika 7, 31-034 Kraków
tel./fax: (12) 422 99 49
e-mail: basiamacura@wp.pl

Postępy Fitoterapii 4/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii