Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2010, s. 241-242
Prof. dr hab. Bogdan Kędzia
Nowości bibliograficzne
Szisanozyd hamuje wchłanianie lipidów w jelitach
Joshizumi K., Murota K., Watanabe S. i wsp.: Chiisanoside is not absorber but inhibits oil absorption in the small intestine of rodents. Biosci Biotechnol Biochem 2008; 72(4):1126-9.
Szisanozyd jest saponiną triterpenową typu lupanu. Jest głównym składnikiem liści chińskiej rośliny o nazwie Acanthopanax sessiliflorus. Stwierdzono, że dodatek do diety bogatotłuszczowej frakcji otrzymanej z tej rośliny, zawierającej 42,6% wymienionej saponiny i skarmianie nią myszy przez okres miesiąca, spowodował zahamowanie przyrostu masy ciała zwierząt. Obecny w paszy szisanozyd okazał się inhibitorem lipazy, enzymu rozkładającego tłuszcze do kwasów tłuszczowych i glicerolu.
Badania przeprowadzone na myszach wykazały, że podawanie za pomocą zgłębnika dożołądkowo oleju słonecznikowego w ilości 5 g/kg oraz czystego szisanozydu w ilości 100 mg/kg spowodowało po 6 godz. obniżenie ilości kwasów tłuszczowych w surowicy krwi zwierząt o 37,3% w porównaniu do grupy kontrolnej otrzymującej sam olej słonecznikowy. Ponadto stwierdzono za pomocą badań chromatograficznych, że w surowicy krwi zwierząt nie pojawił się podany dożołądkowo szisanozyd. Autorzy doszli do wniosku, że związek ten hamuje w jelicie cienkim myszy wchłanianie tłuszczów, przy czym sam nie przedostaje się do krwiobiegu.
Dalsze badania wykazały, że toksyczność ostra szisanozydu była wyższa od 5 g/kg masy ciała zwierząt. Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzone na szczurach, przy podawaniu szisanozydu w ilości 1 g/kg m.c. przez 90 dni również nie wykazały zmian w narządach wewnętrznych i we krwi zwierząt. Na tej podstawie uznano, że badany związek jest dla człowieka nietoksyczny i może być wykorzystany w lecznictwie jako środek ograniczający przyswajanie tłuszczów przez organizm, czyli jako lek przeciw otyłości.
Przeciwbiegunkowe właściwości imbiru
Daswani P.G., Brijesh S., Tetali P. i wsp.: Antidiarrhoeal activity of Zingiber officinale (Rosc.). Curr Sci 2010, 98, 222-9.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Postępy Fitoterapii 4/2010
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii