Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 6/2015, s. 374-377
*Monika Dzierżak-Mietła1, Mirosław Markiewicz1, Monika Sankowska2, Agnieszka Karolczyk1, Patrycja Zielińska1, Anna Koclęga1, Krzysztof Białas1, Sławomira Kyrcz-Krzemień1
Czy pełne typowanie alleliczne HLA rodzeństwa wykraczające poza zakres badania niezbędny dla segregacji haplotypów jest uzasadnione?**
High resolution typing of 10/10 HLA alleles in sibling donor/recipient pairs – is it justified by revealing existing mismatches undetected in standard matching?
1Katedra i Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku, Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. med. Sławomira Kyrcz-Krzemień
2NZOZ Medigen, Warszawa
Dyrektor: dr hab. Leszek Kauc
Streszczenie
Wstęp. Poszukiwanie dawcy do przeszczepienia allogenicznego komórek krwiotwórczych (allo-HCT) wśród rodzeństwa wymaga potwierdzenia zgodności haplotypów układu zgodności tkankowej HLA dawcy i biorcy. Badanie HLA rozpoczyna się zazwyczaj od typizacji niskiej rozdzielczości antygenów HLA-A, -B, -DR rodzeństwa i rodziców, co może być wystarczające dla wyboru zgodnego dawcy.
Cel pracy. Celem pracy było przeprowadzenie uzupełniającego typowania allelicznego dla sprawdzenia występowania ukrytych niezgodności u tych par rodzeństwa, których biorcy doświadczyli klinicznie istotnej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi (GVHD).
Materiał i metody. Badania HLA-A, -B, -C, -DR, -DQ wysokiej rozdzielczości wykonano z przechowywanych próbek DNA od 30 pacjentów i ich rodzeństwa – dawców zakwalifikowanych na podstawie badań niskiej rozdzielczości. Wskazaniami do allo-HCT wykonanych w latach 2003-2012 były nowotwory hematologiczne. U biorców doszło do wystąpienia ostrej GVHD stopnia III-IV (5 chorych), rozległej przewlekłej GVHD (16) bądź łącznie obydwu rodzajów GVHD niezależnie od stopnia (9).
Wyniki. Nie wykryto niezgodności allelicznych u żadnej z badanych par dawca-biorca. Ostra GVHD stopnia III-IV i rozległa przewlekła GVHD były obecne odpowiednio u 10 i 21 chorych, pomimo całkowitej zgodności 10/10 alleli HLA. U 13 chorych (43%) klinicznie istotne GVHD doprowadziło do niepomyślnego przebiegu po transplantacji zakończonego zgonem, pozostałych 17 chorych żyje.
Wnioski. Standardowe procedury stosowane w doborze dawcy spośród rodzeństwa są wystarczające, mimo iż nie wykluczają niezgodności alleli HLA.
Summary
Introduction. Although low resolution HLA-A, -B and -DR typing is usually sufficient for segregation of haplotypes required for approval of sibling donor for allogeneic hematopoietic cells transplantation (allo-HCT), it does not exclude undetected HLA mismatches.
Aim. The aim of this study was to perform high resolution typing of stored DNA samples from those sibling pairs transplanted in the past, whose recipients experienced clinically significant GVHD.
Material and methods. High resolution HLA-A, -B, -C, -DR, -DQ typing was performed in 30 patients and their sibling donors qualified according to low resolution HLA typing, who underwent allo-HCT for hematological malignancies in 2003-2012 and developed either grade III-IV acute GVHD (5 pts), extensive chronic GVHD (16 pts), or both of any degree (9 pts).
Results. No allelic mismatches were detected in any donor-recipient pair. Acute grade III-IV and/or extensive chronic GVHD were present in 10 and 21 pts, respectively, despite the complete matching of 10/10 alleles HLA alleles. In 13 pts (43%) clinically significant GVHD has led to fatal post-transplant course, remaining 17 pts are alive.
Conclusions. Standard procedures used for matching of sibling donor-recipient pairs are sufficient, although they cannot exclude mismatched HLA alleles.
Wstęp
W wielu chorobach rozrostowych układu krwiotwórczego jedyną szansą na wyleczenie jest allogeniczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych (allo-HCT). W ramach procedury doboru dawcy w pierwszej kolejności przeprowadza się badania zgodności antygenów HLA potencjalnych dawców rodzinnych chorego (rodzeństwo), a w razie ich braku lub wykrytej niezgodności wszczyna się procedurę poszukiwania dawcy niespokrewnionego. Zgodność antygenów HLA I i II klasy w przypadku dawców rodzinnych bada się najczęściej metodą serologiczną (z użyciem surowic zawierających swoiste przeciwciała dla antygenów powierzchniowych) lub/i metodami biomolekularnymi opartymi na badaniu DNA z użyciem specyficznych dla DNA primerów (PCR-SSP) na poziomie niskiej rozdzielczości (ang. low resolution). Badanie układu HLA rozpoczyna się zazwyczaj od typizacji antygenów HLA-A, -B i -DR u całego posiadanego rodzeństwa i rodziców. Poszukiwanie wśród rodzeństwa dawcy komórek krwiotwórczych do transplantacji wiąże się jednocześnie z koniecznością potwierdzenia odziedziczenia po rodzicach tych samych haplotypów układu zgodności tkankowej HLA (1). Zwłaszcza w przypadku licznego rodzeństwa i dostępności rodziców ten ograniczony zakres badania może okazać się wystarczający do dokonania segregacji haplotypów HLA i wyboru zgodnego dawcy. Jeśli w powyższych badaniach uzyska się zgodność wyników HLA biorcy i dawcy i jednocześnie dokona się segregacji haplotypów HLA, potwierdzając ich jednakowe odziedziczenie, wówczas traktuje się dawcę rodzinnego jako zgodnego z biorcą i akceptuje się go do donacji komórek krwiotwórczych. W razie konieczności poszukiwania dawcy niespokrewnionego badania antygenów HLA biorcy i dawcy wykonuje się dokładniejszą i bardziej swoistą metodą PCR wysokiej rozdzielczości (ang. high resolution) wykrywającą allele kodujące antygeny HLA. Sposób prezentacji wyników przeprowadzonych badań HLA i ich interpretacji określają wytyczne ustalone przez Europejską Federację Immunogenetyki (2). Im wyższa jest rozdzielczość badania antygenów HLA, tym większe są szanse na dobór bardziej zgodnego dawcy, co przekłada się na poprawę wyników leczenia alloprzeszczepieniem komórek krwiotwórczych i dłuższe przeżycie m.in. poprzez zmniejszenie ryzyka powikłań poprzeszczepowych (np. ostrej lub przewlekłej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi – GVHD) i lepszą jakość życia chorego (3). Chociaż uważa się, że przeszczepienia rodzinne są bezpieczniejsze od przeszczepień od dawców niespokrewnionych, to jednak w wielu przypadkach mimo istniejącej zgodności dawcy i biorcy (zbadanej metodami serologicznymi lub opartymi na analizie DNA na niskim poziomie rozdzielczości) obserwujemy u chorych po przeszczepieniu ciężkie powikłania związane z ostrą lub przewlekłą chorobą przeszczep przeciw gospodarzowi, które w przypadku oporności na leczenie znacznie pogarszają jakość życia i w przypadku wysokiego stopnia zaawansowania mogą prowadzić do zgonu. Niektórzy chorzy, u których w przebiegu rodzinnego przeszczepienia obserwowano ciężkie powikłania w postaci opornej na leczenie choroby GVHD nierzadko zakończone zgonem, w badaniu HLA metodą niskiej rozdzielczości wykazano pełną zgodność, natomiast w pojedynczych przypadkach, w których wykonano dokładniejsze badanie HLA II klasy metodą wysokiej rozdzielczości, wykazano niezgodności alleliczne mogące mieć bezpośredni związek z niepowodzeniem leczenia. W jednym z badań klinicznych realizowanych w naszym ośrodku, które dotyczyło oceny leczenia kondycjonującego, wśród wymogów włączenia znalazło się m.in. przeprowadzenie pełnej typizacji allelicznej HLA dawcy i biorcy. Wśród 15 włączonych par rodzeństwa, w 2 przypadkach (13%) pomimo wcześniejszego zatwierdzenia dawcy jako zgodnego na podstawie standardowego badania antygenów HLA, dodatkowo przeprowadzone typowanie alleliczne ujawniło pojedynczą niezgodność HLA. W jednym przypadku była to pojedyncza niezgodność alleliczna w antygenie HLA-C, a w drugim różnicę w pojedynczym allelu między dawcą i biorcą przeszczepu wykazano w zakresie antygenu HLA-DRB1. W obydwu przypadkach wskazaniem do wykonania przeszczepienia była ostra białaczka szpikowa. Jeden z opisanych biorców przeszczepu zmarł z powodu powikłań poprzeszczepowych. Można wysunąć hipotezę, że wykonanie badań alleli HLA metodą genetyczną na wysokim poziomie rozdzielczości u dawców i biorców rodzinnych zwiększyłoby szansę na wykrycie istniejących niezgodności, a tym samym umożliwiłoby dobór lepszego dawcy, przez co mogłoby poprawić jakość życia chorych i wyniki leczenia alloprzeszczepieniem.
Cel pracy
Celem niniejszego badania było retrospektywne zbadanie występowania niezgodności allelicznych HLA poprzez przeprowadzenie typowania wysokiej rozdzielczości alleli HLA I i II klasy (HLA-A, -B, -C, -DR, -DQ) z przechowywanych próbek DNA od tych par rodzeństwa, u których biorcy doświadczyli klinicznie istotnego GVHD.
Materiał i metody
Badania HLA wysokiej rozdzielczości wykonano u 30 pacjentów i ich rodzeństwa będącego dawcami. Dawcy byli uprzednio zakwalifikowani na podstawie wyników typowania HLA metodami o niskiej rozdzielczości.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Piśmiennictwo
1. Nowak J, Fabijańska-Mitek J: Podstawy immunogenetyki transplantacyjnej. Biblioteka Diagnosty Laboratoryjnego. Fundacja Pro Farmacia Futura, Warszawa 2012: 72-81.
2. Bogunia-Kubik K (red.): Badania immunogenetyczne w transplantologii i diagnostyce. Wydawnictwo I-BIS S.C., Wrocław 2012: 9-20.
3. Apperley J, Maszi T: Graft-versus-host disease. [In:] Apperley J, Carreras E, Gluckman E, Masszi T (eds.): Haematopoietic Stem Cell Transplantation. ESH-EBMT Handbook. 6 ed., 2012: 216-233.
4. Gołąb J, Jakóbisiak M, Lasek W, Stokłosa T: Immunologia. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2013: 425-449.
5. Szczeklik A (red.): Choroby wewnętrzne. Stan wiedzy na 2011. Medycyna Praktyczna, Kraków 2011: 1683-1690.
6. Shaw BE, Madrigal A: Immunogenetics of allogeneic HSCT. [In:] Apperley J, Carreras E, Gluckman E, Masszi T (eds.): Haematopoietic Stem Cell Transplantation. ESH-EBMT Handbook. 6 ed., 2012: 74-89.
7. Dzierzak-Mietla M, Markiewicz M, Siekiera U et al.: Occurrence and impact of minor histocompatibility antigens’ disparities on outcomes of hematopoietic stem cell transplantation from HLA-matched sibling donors. Biological and Genetic Aspects of Donor-Recipient Matching in HSCT. Bone Marrow Research 2012, Article ID 257086, 1-12. doi:10.1155/2012/257086.
otrzymano: 2015-04-07
zaakceptowano do druku: 2015-04-30

Adres do korespondencji:
*Monika Dzierżak-Mietła
Katedra i Klinika Hematologii i Transplantacji Szpiku SUM
ul. Dąbrowskiego 25, 40-032 Katowice
tel. +48 (32) 256-28-58
monajka13@go2.pl

Postępy Nauk Medycznych 6/2015
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych

Pozostałe artykuły z numeru 6/2015: