Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Fitoterapii 1/2019, s. 3-9 | DOI: 10.25121/PF.2019.20.1.3
*Justyna Chanaj-Kaczmarek, Magdalena Ulikowska, Marlena Dudek-Makuch
Badania nad aktywnością biologiczną soku z liści Kalanchoe daigremontiana
Investigation on biological activity of the juice from leaves of Kalanchoe daigremontiana
Katedra i Zakład Farmakognozji, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Kierownik Katedry: dr hab. n. farm. Judyta Cielecka-Piontek
Streszczenie
Wstęp. Żyworódka daigremonta (Kalanchoe daigremontiana) w lecznictwie ludowym stosowana jest w postaci okładów ze świeżych, zmiażdżonych liści lub soku z liści w stanach zapalnych skóry, oparzeniach i trudno gojących się ranach.
Cel pracy. Celem badań było porównanie właściwości przeciwzapalnych i przeciwutleniających soku otrzymanego z liści żyworódki daigremonta we własnym zakresie oraz preparatu handlowego, a także oznaczenie w nich zawartości sumy polifenoli i flawonoidów.
Materiał i metody. Porównano zdolność hamowania aktywności hialuronidazy oraz aktywność przeciwutleniającą (FRAP i DPPH) badanych soków metodami spektrofotometrycznymi. Zawartość związków polifenolowych i flawonoidów w sokach z liści oceniono przy użyciu metod spektrofotometrycznych z użyciem odpowiednio odczynników Folin-Ciocalteu (FC) i AlCl3.
Wyniki. Uzyskane wyniki wskazują, że sok z liści otrzymany we własnym zakresie charakteryzuje się wyższą zawartością związków biologicznie aktywnych oraz wykazuje wyższą aktywność przeciwzapalną i przeciwutleniającą niż preparat handlowy.
Wnioski. Soki z żyworódki daigremonta mogą być stosowane pomocniczo w stanach zapalnych skóry.
Summary
Introduction. Mother of thousands (Kalanchoe daigremontiana) in folk medicine is applied in the form of compresses fresh, crushed leaf, or juice of the leaves of inflammation of the skin, burns and wound healing.
Aim. The aim of the study was to compare the anti-inflammatory and antioxidant properties of juices obtained from the leaves of K. daigremontiana, as well as to determine the content of the polyphenols and flavonoids.
Material and methods. Compared the anti-hyaluronidase activity and antioxidant potential (DPPH and FRAP) of juices from K. daigremontiana using a spectrophotometric methods. Moreover, total phenolic content and total flavonoid content were determined by spectrophotometric methods, with the Folin-Ciocalteu reagent (FC) and AlCl3 reagent respectively.
Results. The obtained results indicate that the juice prepared from the leaves is characterized by a higher content of active compounds and shows a higher anti-inflammatory and antioxidant activity than the commercial preparation.
Conclusions. Juices from K. daigremontiana could be helpful in the treatment of skin diseases.
Wstęp
Żyworódka daigremonta (Kalanchoe daigremontiana Raym. – Hamet & H. Perrier; syn. Bryophyllum daigremontianum, ang. Mother of thousands) jest sukulentem należącym do rodziny Gruboszowatych (Crassulaceae), jednym ze 150 gatunków z rodzaju Kalanchoe. W stanie naturalnym preferuje ona podłoża piaskowców lub wapieni występujących na terenach krajów tropikalnych i subtropikalnych Afryki, Azji (wyspy Oceanu Indyjskiego) oraz Ameryki Północnej (1, 2). W klimacie umiarkowanym uprawiana jest w szklarniach i w doniczkach (3).
Kalanchoe daigremontiana jest rośliną wieloletnią. Łodyga jest prosta, pojedyncza, wzniesiona na wysokość od 30 do 100 cm. Liście są mięsiste, kształtu lancetowatego, barwy ciemnozielonej z fioletowymi lub czerwonobrunatnymi plamami na spodniej stronie (1, 3, 4). Charakterystyczną cechą są ich ząbkowane brzegi z purpurowymi rozmnóżkami pąkowymi (tzw. bulbillami) (4), które powstają w zagłębieniach liści z komórek merystematycznych i służą do rozmnażania wegetatywnego rośliny (5). Zjawisko rozwijania się młodych roślin na roślinie macierzystej nazywa się żyworodnością, stąd wzięła się polska nazwa rodzaju Kalanchoe. Kwiatostanem jest wiecha z kilkoma skupiskami wiszących kwiatów kształtu dzwonkowatego i barwy od szarawopurpurowej do czerwonej (4).
W Polsce i na świecie dostępne są preparaty lecznicze oraz kosmetyczne oparte na dwóch gatunkach z rodzaju Kalanchoe: żyworódki pierzastej (Kalanchoe pinnata (Lam.) Person, Bryophyllum pinnatum (Lam.) Oken) oraz żyworódki daigremonta. Preparaty z żyworódki pierzastej czasami błędnie opisywane są przez producentów jako preparaty z K. daigremontiana. Żyworódka pierzasta w odróżnieniu od żyworódki daigremonta nie tworzy licznych rozmnóżek na brzegach liści. Rozmnóżki pojawiają się na brzegach owalnych liści, pomiędzy ich ząbkami, zwykle po odłamaniu i opadnięciu liścia na podłoże. Różnice w budowie morfologicznej obu gatunków przedstawiono na rycinie 1a, b.
Ryc. 1a, b. Charakterystyka botaniczna żyworódki daigremonta (a) i żyworódki pierzastej (b)
Skład chemiczny żyworódki daigremonta jest dobrze poznany. W liściach K. daigremontiana stwierdzono obecność flawonoidów (pochodnych kemferolu i kwercetyny) (6), kwasów organicznych (chlorogenowy, ferulowy, galusowy, kawowy, p-kumarowy, protokatechowy, syryngowy, β- i γ-rezorcylowy, jabłkowy) (7, 8), jak również witaminy E (w formie β-, γ- i δ-tokomonoenolu oraz α-, γ- i δ-tokoferolu) (9) oraz makroelementów (wapń, potas, sód). W częściach nadziemnych i korzeniu rośliny występują sterole (2, 10), triterpeny (11-okso-epi-β-amyryna) (2) oraz bufadienolidy (11-13).
Dla gatunku K. daigremontiana dostępne są nieliczne badania dotyczące aktywności biologicznej, w których udowodniono m.in. działanie przeciwdrobnoustrojowe (2), przeciwwirusowe (6), przeciwutleniające (7, 14, 15), cytotoksyczne (2, 7, 16) oraz owadobójcze (13).
Żyworódka daigremonta stosowana jest w medycynie ludowej wewnętrznie w zapaleniu stawów, jako środek przeciwgorączkowy, przeciwkaszlowy i przeciwwrzodowy (6). W tradycyjnej medycynie chińskiej wykorzystywana jest jako środek przeciwwymiotny i przeciwkaszlowy (17). Natomiast okłady ze świeżych, zmiażdżonych liści lub soku z liści stosowane są w trudno gojących się ranach (18).
Z uwagi na wąski indeks terapeutyczny oraz ryzyko powstania kardiotoksyczności, spowodowane obecnością bufadienolidów w żyworódce daigremonta, nie zaleca się stosowania do wewnątrz preparatów sporządzonych z tego gatunku (14).
Cel pracy
Celem pracy było porównanie właściwości przeciwzapalnych i przeciwutleniających soku otrzymanego z liści żyworódki daigremonta we własnym zakresie oraz preparatu handlowego, oznaczenie w nich zawartości sumy polifenoli i flawonoidów.
Materiał i metody
W badaniach wykorzystano produkt handlowy firmy Dermesa (zakupiony w styczniu 2018 roku) – sok z K. daigremontiana konserwowany etanolem (23-25% etanolu w 100 ml produktu), błędnie określony przez producenta jako sok z żyworódki pierzastej, oraz sok z liści K. daigremontiana wyciśnięty we własnym zakresie. Liście żyworódki daigremonta zebrano w Ogrodzie Farmakognostycznym Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu w 2017 roku. Sok uzyskano poprzez zmiksowanie liści, a następnie wyciśnięcie go przez jałową gazę. Z 400 g surowca otrzymano 385 ml soku. Następnie w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml odmierzono 77 ml soku i uzupełniono 23 ml etanolu, w celu otrzymania produktu analogicznego do soku firmy Dermesa.
Badania aktywności biologicznej
Badanie zdolności hamowania aktywności hialuronidazy
Hamowanie aktywności hialuronidazy oznaczono metodą spektrofotometryczną opisaną przez Studzińską-Srokę i wsp. (19). Do studzienek płytki 96-dołkowej odmierzano kolejno 25 μl buforu (50 mmol, pH = 7,0 zawierającego 77 mmol NaCl i 1 mg/ml albuminy), 25 μl hialuronidazy (30 jedn./ml buforu octanowego o pH = 7,0), 10 μl soku oraz 15 μl buforu octanowego (pH = 4,5). Płytkę inkubowano przez 15 minut w temperaturze 37°C, dodano 25 μl kwasu hialuronowego (HA) (0,3 mg/ml buforu octanowego o pH = 4,5) i ponownie inkubowano w temperaturze 37°C przez 45 minut. Następnie dodano 200 μl roztworu 2,5% CTAB (bromek heksadecylotrimetyloamoniowy) w 2% NaOH o pH 12,0. Absorbancję mierzono przy długości fali λ = 600 nm (Multiskan GOx1510, Thermo Fisher Scientific, Finlandia) po 10-minutowej inkubacji w temperaturze pokojowej. Dla każdego soku przygotowano po trzy próby. W trakcie oznaczenia przygotowano również dwie próby ślepe, w których 10 μl soku zastąpiono 10 μl wody do wstrzykiwań (próba ślepa 1) oraz 25 μl hialuronidazy zastąpiono 25 μl buforu octanowego (próba ślepa 2). Z uzyskanych wyników obliczono procentową zdolność hamowania aktywności hialuronidazy przez soki z żyworódki daigremonta, według poniższego wzoru:
Zdolność hamowania hialuronidazy (%)=TS – TC×100
TH – TC
TS – średnia absorbancja próby badanej (enzym + HA + substancja badana),
TC – średnia absorbancja próby ślepej 1 (enzym + HA),
TH – średnia absorbancja próby ślepej 2 (HA + substancja badana).
Badanie aktywności przeciwutleniającej metodą DPPH
Badanie przeprowadzono według zmodyfikowanej metody Brand-Williamsa i wsp. (20). Pomiar zdolności antyoksydacyjnej wykonano za pomocą syntetycznego rodnika DPPH (2,2-difenylo-2-pikrylohydrazyl). Do probówek typu Eppendorf o pojemności 2 ml dodawano kolejno po 0,2 ml wodnych rozcieńczeń soków (co odpowiadało zawartości 4, 18, 32 μl soku w próbie), a następnie roztwór rodnika DPPH w ilości 1,4 ml. Każdą próbę wymieszano w wytrząsarce typu Vortex i inkubowano przez 30 minut w ciemnym miejscu. Absorbancję mierzono (spektrofotometr UV/VIS Lambda 35, Perkin-Elmer) przy długości fali λ = 517 nm, wobec próby odniesienia, którą stanowił metanol. Dla każdego rozcieńczenia przygotowano po 6 prób. Na podstawie uzyskanych wartości absorbancji obliczono procentowy stopień zmiatania rodników DPPH przez badane soki według poniższego wzoru:
Stopień zmiatania rodnika DPPH (%)=ADPPH˙ – Apróby×100
ADPPH˙
ADPPH˙średnia absorbancja roztworu rodnika DPPH,
Apróby średnia absorbancja próby badanej.
Badanie aktywności przeciwutleniającej metodą FRAP

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2018-11-12
zaakceptowano do druku: 2019-01-16

Adres do korespondencji:
*dr n. farm. Justyna Chanaj-Kaczmarek
Katedra i Zakład Farmakognozji Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
ul. Święcickiego 4, 60-681 Poznań
tel./fax: +48 (61) 854-67-01
e-mail: justyna.chanaj-kaczmarek@ump.edu.pl

Postępy Fitoterapii 1/2019
Strona internetowa czasopisma Postępy Fitoterapii