Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 2/2009, s. 104-108
*Maria Kozioł-Montewka
Powikłania pogrypowe – immunologiczne zaburzenia i predyspozycje do wtórnych infekcji bakteryjnych. Addytywne efekty szczepionek
The post influenza complications – immunological disturbances and predisposition to the development of secondary bacterial infections. The additive effect of the vaccines
Katedra i Zakład Mikrobiologii Lekarskiej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
Kierownik Katedry i Zakładu: prof. dr hab. n. med. Maria Kozioł-Montewka
Streszczenie
The post-influenza complications may lead to the extension of the illness period, intensification of clinical symptoms, and additional hospitalization episodes; sometimes they can even be the cause of death. The range of the post-influenza complications is very wide. It includes both virus co-infections with pneumonia and bronchitis bacterial inflammation and also bacterial secondary infections. The symptoms are such as bacterial pneumonia caused by Straphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae.As the complications with the children bronchiolitis, otitis media are observed– which can cause total hearing loss. As the post-influenza complications one can notice the asthma aggravation but the special attention is paid to heavy complications with children such encephalopathy. The subject of the present review is presentation of the most frequently encountered complications, bacterial etiologic agents of secondary infections, patient risk groups, and the predisposing factors as well as the elucidation of the major mechanisms contributing to the predisposing action of viral infections to the development of severe secondary bacterial infections. Another aspect of the presented article is determination of the prophylactic approaches and evaluation of their efficiency in proportion to the post-influenza complications. The additive effect of the two vaccines in the elderly and high-risk people has been described.
Wstęp
Powikłania pogrypowe prowadzą do wydłużenia okresu choroby, nasilenia objawów klinicznych, dodatkowych hospitalizacji, a nierzadko też są przyczyną zgonu. Zakres powikłań pogrypowych jest bardzo szeroki. Obejmuje zarówno towarzyszące grypie ko-infekcje wirusowe w postaci wirusowych zapaleń płuc i oskrzeli, jak i bakteryjne infekcje wtórne, objawiające się jako zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus i Haemophilus influenzae. Powikłania w postaci bakteryjnych zapaleń płuc rozważane są w aspekcie mechanizmów synergistycznego działania miedzy wirusami grypy a Streptococcus pneumoniae, modulacji mechanizmów immunologicznych oraz addytywnych efektów szczepień przeciw grypie i Streptococcus pneumoniae.
Grypa może występować jako pojedyncze zachorowanie w danej populacji lub w postaci epidemii, a nawet pandemii obejmującej kontynenty. Nasilenie objawów klinicznych jest zróżnicowane: od typowego obrazu – gorączka powyżej 38°C, ból mięśni i/lub głowy, kaszel – który kończy się wyzdrowieniem, do postaci przebiegających bardzo ciężko, z powikłaniami, a nierzadko prowadzących do śmierci.
W Polsce w okresie od 1959 do 2003 roku największą liczbę zgonów zanotowano w latach 1969-1971 oraz w 1975 i wynosiła ona odpowiednio: 1316 – w 1969 roku oraz 5940 – w 1975 roku. W 2003 roku zarejestrowano1 216 295 przypadków zachorowań, hospitalizowano3 128 osób a liczba zgonów wyniosła 141 (1). Uważa się, że zakażenie wirusem podtypu H3N2 jest związane z wyższą śmiertelnością i częstszą hospitalizacją, w porównaniu do zakażeń podtypem H1N1 lub wirusem grypy typu B (2). Wirulencja, a tym samym ciężkość choroby wywołanej podtypami zakażającymi między falami epidemii, jest niższa w stosunku do powodujących epidemie. Częstość i ciężkość powikłań pogrypowych w okresach między epidemiami jest również niższa.
W genomie wirusów wywołujących epidemie grypy dochodzi do punktowych mutacji (typu drift), prowadzących do zmiany sekwencji niektórych aminokwasów, co zwiększa zachorowalność populacji. Niemniej jednak, wirus może być rozpoznawany przez układ odpornościowy osób, które w ostatnim czasie przechodziły zakażenie spowodowane wirusem grypy podobnym do krążącego, powodując w ten sposób odporność. Znaczne zmiany w genomie określone jako shift, prowadzące do uzyskania nowej hemaglutyniny, przyczyniają się do powstania wirusów o wysokim stopniu wirulencji. Z kolei duże zdolności rozprzestrzeniania się powodują globalny zasięg pandemii. Uważa się, że wysoki wskaźnik śmiertelności podczas pandemii jest między innymi wywołany predysponującym działaniem infekcji wirusowych do szczególnie ciężkich infekcji bakteryjnych.
Powikłania pogrypowe
Zakres powikłań pogrypowych jest bardzo szeroki. Obejmuje zarówno towarzyszące grypie ko-infekcje wirusowe w postaci wirusowych zapaleń płuc i oskrzeli, jak i bakteryjne infekcje wtórne, objawiające się jako bakteryjne zapalenie płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, i Haemophilus influenzae (3). U dzieci, jako powikłania, występują często zapalenia oskrzelików, zapalenie ucha środkowego – mogące prowadzić do częściowej lub całkowitej utraty słuchu. Wirusowe infekcje górnych dróg oddechowych, prowadzące do ostrego zapalenia ucha środkowego, inicjują kaskadę zjawisk poprzez uwalnianie mediatorów zapalnych w nosogardzieli, wzrost kolonizacji bakterii i adhezji do komórek nabłonka oraz supresyjne działanie na immunologiczne mechanizmy obronne gospodarza (4).
Jako powikłania pogrypowe obserwuje się również zaostrzenia astmy lub zakażenia meningokokowe (5). Szczególną uwagę zwraca się na ciężkie powikłania pogrypowe u dzieci w postaci encefalopatii (2, 6). Pozostają one w związku ze wzmożoną odpowiedzią immunologiczną, co określono poprzez wyższą transkrypcję genów TNF, IL-6, IL-10 (7). Niezależnie od wieku mogą wystąpić zapalenia mięśnia sercowego i osierdzia, drgawki gorączkowe, zespół wstrząsu toksycznego. Pomimo większej skłonności do powikłań pogrypowych podczas ciąży nie stwierdzono charakterystycznego jednolitego typu komplikacji (8). Natomiast w przypadku zakażenia wewnątrzmacicznego istnieje możliwość zwiększonej częstotliwości występowania schizofrenii (9). U dzieci, jak i osób starszych, częstym powikłaniem, poza zapaleniem płuc, jest ostre zapalenie mięśni szkieletowych (10, 11, 12) oraz zapalenie mięśnia sercowego (13).
Zgodnie z zaleceniami Komitetu Doradczego ds. Szczepień (ACIP) WHO wyodrębniono grupy wysokiego ryzyka, szczególnie narażone na wystąpienie powikłań pogrypowych. Są to:
– zarówno zdrowe dzieci w wieku 6-23 miesięcy życia, jak i dzieci starsze z grupy podwyższonego ryzyka;
– dorośli i dzieci chorzy na przewlekłe choroby układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego, w tym na astmę (14);
– osoby z obniżoną odpornością, po przeszczepach narządów i leczone lekami immunosupresyjnymi (15);
– osoby starsze w wieku powyżej 65. roku życia stanowią generalnie grupę ryzyka i komplikacji pogrypowych ze względu na współistniejące przewlekłe schorzenia oraz obniżoną odpowiedź immunologiczną;
– pensjonariusze domów spokojnej starości, zakładów opieki zdrowotnej są narażeni na częstsze zachorowanie ze względu na łatwość transmisji zakażenia.
Zapalenia płuc jako najczęstsze powikłania pogrypowe
Dwa typy zapaleń płuc pozostają w związku z infekcją wirusami grypy. Pierwotne wirusowe zapalenie płuc występuje po typowo przebiegającym początku grypy z gwałtownym rozwojem duszności i kaszlu, prowadzącym do zespołu ostrej niewydolności oddechowej (ARDS) z wysoką śmiertelnością (15). Wtórne bakteryjne zapalenie płuc występuje częściej u osób starszych, szczególnie u pacjentów z chorobami dróg oddechowych. Po początkowej fazie klinicznej poprawy następuje pojawienie się objawów infekcji bakteryjnej z radiologicznie stwierdzanym zagęszczeniem tkanki płucnej. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym zapaleń płuc występujących po grypie są następujące bakterie: Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus oraz Haemophilus influenzae. Wynik leczenia bywa pomyślny przy podaniu antybiotyków, lecz w dużym stopniu zależy od wrażliwości bakterii na antybiotyki i stanu pacjenta (3, 16).
W uproszczeniu można przedstawić trzy kliniczne scenariusze wynikłe z zakażeń wirusem grypy:
– grypa jako typowo przebiegające schorzenie bez powikłań;
– zapalenie płuc występujące w 1 do 3 dni po ustąpieniu objawów grypy, wywołane zakażeniem Staphylococcus aureus;
– zapalenie płuc występujące po okresie 1 do3 tygodni wywołane przez Streptococcus pneumoniae lub Haemophilus influenzae (17).
U pacjentów z grypą ryzyko śmierci z powodu pneumonii jest ściśle związane z wiekiem i towarzyszącymi schorzeniami przewlekłymi. Śmiertelność z powodu grypy i zapalenia płuc wzrasta po 65. roku życia. Szczepienia ochronne osób starszych powodują obniżenie liczby hospitalizacji z powodu ciężej przebiegającej grypy lub zapalenia płuc około 52% i śmiertelności w 70% (3).
Ostatnio opisywano nasilające się zjawisko wtórnych bakteryjnych zapaleń płuc wywołanych przez Staphylococcus aureus szczepy metycylino-oporne (MRSA), które niejako wypierają zapalenia płuc wywołane przez Streptococcus pneumoniae (2). Szczególne niebezpieczeństwo wiąże się z opisywanymi przypadkami zakażenia młodych osób przez tak zwane szczepy community-acquired metycylino-oporne Staphylococcus aureus (CA-MRSA). Pojedyncze przypadki zakażeń tymi gronkowcami w następstwie grypy lub zakażenia wirusami RSV miały szczególnie ciężki przebieg nekrotyzującej pneumonii lub kończyły się śmiercią (18, 19, 20). Szczepy CA-MRSA charakteryzuje zdolność syntezy leukocydyny Panton-Valentine (PVL). PVL strukturalnie jest podobna do γ hemolizyny, łącząc dwie jednostki F i S, co powoduje, że posiada działanie leukotoksyczne i dermonekrotyczne.
Mechanizmy zakażeń wirusowych powodujące predyspozycje do zakażeń bakteryjnych

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2009-03-10
zaakceptowano do druku: 2009-04-02

Adres do korespondencji:
*Maria Kozioł-Montewka
Katedra i Zakład Mikrobiologii Lekarskiej, Akademia Medyczna
ul. Chodźki 1, 20-093 Lublin
tel.fax: (0-81) 742-37-81
e-mail: koziolm@yahoo.com

Nowa Medycyna 2/2009
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna