Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 2/2001, s. 11-14
Izabella Strużycka, Katarzyna Rucińska, Marta Radziejewska
Wybrane metody oceny występowania bakterii z gatunku Streptococcus mutans w środowisku jamy ustnej
Methods of evaluation of Streptococcus mutans in the oral cavity
z Zakładu Stomatologii Zachowawczej Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. Maria Wierzbicka
Bakterie z gatunku Streptococcus mutans (SM) są uznawane za jeden z głównych czynników etiologicznych próchnicy (1, 2, 3, 4). Opublikowano wiele prac naukowych na temat występowania i rozpowszechniania tego drobnoustroju w różnych krajach świata (1, 5, 6).
W wielu populacjach liczba bakterii z rodzaju SM w ślinie stymulowanej jest jednym z kryteriów stosowanych w prognozowaniu próchnicy oraz selekcji grup i indywidualnych osób z ryzykiem próchnicy (1, 3, 7, 8, 9, 10, 11). W związku z powyższym stosowane są różne metody identyfikacji i oceny ilościowej SM, dla potrzeb szerokich badań epidemiologicznych jak i dla potrzeb gabinetu stomatologicznego.
Wśród metod służących ocenie poziomu bakterii z rodzaju Streptococcus mutans w ślinie, płytce nazębnej lub na powierzchni zębów można wyróżnić dwie podstawowe grupy metod. Pierwszą stanowią metody laboratoryjne, drugą zaś takie, które można stosować w warunkach gabinetu stomatologicznego. W przypadku metod laboratoryjnych ślina lub płytka nazębna pobierane od pacjenta są mieszane z podłożem transportowym i przesyłane do laboratorium bakteriologicznego. Po inkubacji na podłożu selektywnym, kolonie Streptococcus mutans na płytkach agarowych są liczone, a ich poziom wyraża się liczbą jednostek tworzących kolonie CFU/ml śliny (CFU – ang. Colony forming units). Istnieje wiele podłoży selektywnych, które używa się do hodowli Streptococcus mutans (6). Niektóre z nich wymieniono w tabeli 1 (5, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21). Podłoża te różnią się między sobą składem i właściwościami (1, 6, 12).
Główny typ podłoży agarowych selektywnych dla bakterii z gatunku Streptococcus mutans to mitis-salivarius-bacitracin (MSB) – agar. Stosując to podłoże można uzyskać wzrost wszystkich serotypów SM z wyjątkiem rzadkiego serotypu a. Bacytracyna spełnia tutaj główną rolę selekcyjną. W przypadku stosowania metody tradycyjnej z użyciem płytek agarowych powszechnie używa się metody rozcieńczeń próbek śliny (zwykle 10, 100, 1000 razy), które następnie w określonej ilości (0,1 ml) umieszcza się na płytkach odpowiednio dla każdego z rozcieńczeń. Po inkubacji liczy się liczbę kolonii i wyraża je liczbą CFU. Procedura jest wielostopniowa, wymaga specjalnie przeszkolonego personelu i oprzyrządowania w postaci płytek, pipet i probówek (6). Z tego też powodu wprowadzono do użycia prostsze metody, które mogą mieć zastosowanie w gabinecie stomatologicznym.
W mikrometodzie wg Westergrena i Krassa (22) wprowadzono modyfikację polegającą na zastosowaniu półautomatycznej mikropipety nakraplającej po 25 ml z każdego rozcieńczenia próbki śliny na 1/3 płytki agarowej. W ten sposób zmniejsza się znacznie liczba potrzebnych płytek agarowych.
Inna metoda oceny poziomu SM w ślinie stymulowanej, znacznie prostsza, tzw. spatula method może być stosowana w badaniach screeningowych a została opisana przez Köhler i Bratthalla (23). Polego ona na zastosowaniu płaskiej szpatułki drewnianej, którą po kontakcie ze śliną odciska się na płytce agarowej. Pacjentowi poleca się żuć kostkę parafiny przez około 3 minuty, a następnie używa się drewnianej szpatułki (151 x 18 mm), aby zebrać ślinę obracając ją około 10 razy w ślinie na języku i usuwając jej nadmiar poprzez lekko zwarte wargi pacjenta. Następnie odciska się natychmiast obie strony szpatułki na płytce agarowej. Inkubacje przeprowadza się przez 48 godzin w temp. 37°C w warunkach beztlenowych (95% N2 + 5% CO2). Liczba jednostek tworzących kolonie dwóch odcisków jest liczbą odpowiadającą liczbie bakterii u danego pacjenta. Przygotowane płytki agarowe mogą być przechowywane w lodówce, ale powinny zostać wykorzystane w ciągu jednego tygodnia (ze względu na niestabilność bacytracyny) co jest słabą stroną tej metody badania.
Inna praktyczna metoda określana mianem "Loop method” została opisana przez Beightona (24). Polega ona na inkubacji na płytkach z agarem MSB rozcieńczonego roztworu izotonicznego buforu fosforanowego, z dodatkiem próbki pobranej z powierzchni języka. Inkubacja w środowisku 10% CO2 odbywa się przez 3-4 dni w temp. 37°C.
Wśród stosowanych do oceny poziomu bakterii z rodzaju Streptococcus mutans testów wymienić należy również testy kolorymetryczne wg. Waltera i Shklaira (25) a także Loesche i Bhat (26). Autorzy ci stosowali podłoża zawierające wskaźnik na bazie kwasu do oceny poziomu SM w płytce lub ślinie. Zmiany koloru w podłożu mannitol – arginina były związane z poziomem bakterii z rodzaju Straptococcus mutans w płytce nazębnej (12).
Alaluusua i wsp. (20) wprowadzili do użycia test Dentocult SM, Orion Diagnostica, Finland do oceny poziomu Streptococcus mutans w ślinie. Na specjalnie przygotowane płytki pokryte agarem MSB posiewa się ślinę wcześniej stymulowaną żuciem kostki parafiny. Jednocześnie krążek z bacytracyną (5 mg) jest umieszczany na płytce z posiewem. Test jest oceniany na podstawie gęstości wzrostu kolonii Streptococcus mutans wewnątrz strefy otaczającej krążek.
Matsukubo opracował półilościową metodę oceny krytycznych poziomów bakterii z rodzaju Streptococcus mutans w ślinie, opierając się na zdolności mikroorganizmów do wzrostu adhezyjnego na częściach szklanych naczyń (18). Szklane probówki zawierające selektywną pożywkę MSB są zwilżane śliną, inkubowane w warunkach tlenowych przez 24 godziny i oceniane pod kątem gęstości wzrostu adhezyjnego. Metoda ta została porównana z „spatula method” Köhler i Bratthalla (23). Potwierdzono przydatność obu testów do badań skreeningowych i do praktyki klinicznej.
Metoda „strip mutans” jest modyfikacją metody z zastosowaniem szpatułki „spatula method” i wykorzystuje zdolności bakterii z rodzaju Streptococcus mutans do wzrostu na twardych powierzchniach w pożywce selektywnej (23, 27). Znajduje obecnie bardzo szerokie zastosowanie. Pozwala na długoterminowe, w odróżnieniu od poprzedniej metody, wykorzystanie podłoża i długie przechowywanie pasków z wyhodowanymi koloniami SM.
Tabela 1. Podłoża używane do identyfikacji i oceny ilościowej bakterii z rodzaju Streptococcus mutans.
Rodzaj podłożaWłaściwości
MS-agar (Difco, Detroit, USA) (12)Identyfikacja na podstawie morfologii kolonii
MC-agar (Carlsson) (13)Agar selektywny dla Streptococcus mutans na bazie MS-agaru. Niektóre szczepy - serotyp d/g nie wskazują wzrostu
MSB (Gold, Jordan, van Houte) (14)Agar selektywny dla Streptococcus mutans na bazie MS-agaru. Streptococcus mutans - serotyp a nie wskazuje wzrostu
BCY (Ikeda i Sandham) (15)Podłoże nieselektywne - identyfikacja na podstawie morfologii kolonii
MM10-sucrose (Syed i Loesche) (16)Podłoże nieselektywne - identyfikacja na podstawie morfologii kolonii
TYCSB (Palestein Helderman, Ijsseldijk i Huis in´t Veld) (17)Identyfikacja na podstawie morfologii kolonii. Możliwe różnicowanie pomiędzy serotypami c/e/f i d/g ale nie pomiędzy b i c/f/f. Serotyp a nie wskazuje wzrostu
Podłoże selektywne wg. Matsukubo (18)Na bazie podłoża MSB. Serotyp a nie wskazuje wzrostu
Podłoże selektywne wg Kalfasa, Edwardssona i Birkheda (19)Modyfikacja MC - agaru i metody Matsukubo
Dentocult SM (Orion Diagnostica, Helsinki, Finland) (20)Metoda z zastosowaniem plastikowych nośników agaru oraz krążka z bacytracyną. Serotyp a nie wykazuje wzrostu
TSY20B (Schaeken, van der Hoeven i Franken) (21)Modyfikacja podłoża TYCSB (łatwiejsze w użyciu)
Strip mutans (Jansen i Bratthall) (5)Modyfikacja MS - agaru z wysoką koncentracją sacharozy (osobno krążek z bacytracyną)

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Stomatologia 2/2001
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia