Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę habilitacyjną, doktorską czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 2/2001, s. 30-32
Monika Borakowska1, Renata Górska1, Jadwiga Dwilewicz-Trojaczek2, Maciej Nowak1
Przerost dziąseł u pacjentki z przewlekłą białaczką mielomonocytową – opis przypadku
Chronic myelomonocytic leukemia with gingival hyperplasia – a case report
1 z Zakładu Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia Instytutu Stomatologii Akademii Medycznej w Warszawie
Kierownik Zakładu: prof. dr hab. n. med. Renata Górska
2 z Zakładu i Kliniki Hematologii, Onkologii i Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej w Warszawie
Białaczki stanowią grupę chorób cechującą się nieograniczonym i nieodwracalnym rozplemem niedojrzałych komórek układu krwiotwórczego lub chłonnego. Rozplem tych komórek może zachodzić w miejscach prawidłowych dla czynności krwiotwórczej, jak i w innych narządach i tkankach. Białaczki dzielimy ze względu na czas trwania, na ostre i przewlekłe, zaś ze względu na układ z jakiego się wywodzą na szpikowe lub limfatyczne. W przebiegu białaczek, podobnie jak w przypadku innych chorób układu krwiotwórczego i chłonnego (chłoniaki, aplazja szpiku i inne), może dojść do rozwoju niedokrwistości, skaz krwotocznych, granulopenii i zaburzeń odporności. Błona śluzowa jamy ustnej jest miejscem gdzie często dochodzi do pierwszej manifestacji objawów chorobowych. Krwawienie z dziąseł jest częstym objawem u pacjentów z białaczką i jest pierwszym objawem w jamie ustnej u 17,7% i 4,4% pacjentów odpowiednio z białaczką ostrą i przewlekłą. Do innych najczęściej występujących objawów mogą należeć: ból i pieczenie języka, zmiany rumieniowo-zanikowe, wybroczyny, rozpulchnienie dziąseł, przerost dziąseł, nacieki, owrzodzenia i zmiany martwicze. Wymienionym objawom mogą towarzyszyć krwawienia z nosa, wybroczyny na skórze, osłabienie ogólne, złe samopoczucie i stany podgorączkowe (1, 2, 3, 4, 5). Przerost dziąseł zaczyna się od brodawki międzyzębowej a następnie rozprzestrzenia się na dziąsło brzeżne i związane. Pomimo, że czynniki miejscowo drażniące mogą predysponować i nasilać odpowiedź dziąsła w białaczce, nie są one konieczne do powstania zmian w jamie ustnej (4).
U większości pacjentów występują również zmiany w obrębie tkanek przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej po zastosowaniu leczenia ogólnoustrojowego w przebiegu białaczek, które obejmują zwykle radioterapię i chemioterapię lekami z grupy cytostatyków (Methotrexate, Cyclophosphamid Adriamycine, Bleomycine), lub leczenie immunosupresyjne (Cyclosporyne A, Imuran). Prowadzone leczenie, może powodować zmiany kliniczne w obrębie dziąsła często trudne do odróżnienia od choroby podstawowej lub nakładające się na jej obraz (6, 7, 8, 9). Chemioterapia wywołuje owrzodzenia i ogniska martwicy, wrzodziejące zapalenie dziąseł i jest powodem wtórnych nadkażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych.
Jednocześnie, skutkiem chemioterapii cytostatykami jest limfopenia i neutropenia, które wywołują stan mielosupresji i immunosupresji. Oznacza to, że polekowa granulopenia lub agranulocytoza są przyczyną ciężkich zaburzeń odporności i mogą prowadzić do zakażeń zagrażających życiu.
Trudności diagnostyczno-terapeutyczne zmian w jamie ustnej pacjentów wywołane są dodatkowo faktem zaostrzeń i remisji schorzenia zasadniczego (10).
Lekarz stomatolog może być więc pierwszym lekarzem, do którego zgłosi się chory z uszkodzeniem układu krwiotwórczego i chłonnego, musi także być przygotowanym do oceny zmian w jamie ustnej w przypadku pacjenta objętego już leczeniem choroby hematologicznej.
Celem pracy jest przedstawienie przypadku choroby pacjentki z przewlekłą białaczką mielomonocytową.
OPIS PRZYPADKU
42-letnia pacjentka zgłosiła się do Zakładu Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia IS AM z powodu uogólnionego przerostu dziąseł, który występował od około czterech tygodni.
W wywiadzie ogólnym pacjentka nie podała żadnych schorzeń ogólnych, nie przyjmowała leków przez ostatnie 6 miesięcy, z wyjątkiem antybiotyku, przyjmowanego przed 2 tygodniami z powodu owrzodzenia w okolicy odbytu. Nie uskarżała się na objawy ogólne – osłabienie, poty, gorączkę, świąd skóry, utratę wagi. Tydzień wcześniej zasłabła w pracy.
Pacjentka ma pięcioro dzieci, ostatnie urodziła 2,5 roku temu. Od 2 lat pali papierosy w ilości 20 sztuk dziennie. Pracuje w gospodarstwie – przy karmieniu drobiu, kilka tygodni wcześniej miała kontakt z nawozami sztucznymi.
W badaniu zewnątrzustnym stwierdzono nasiloną bladość powłok skórnych, nadmierne owłosienie skóry twarzy, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych po stronie prawej, węzły chłonne były twarde o średnicy ok. 0,5 cm.
W badaniu wewnątrzustnym stwierdzono uogólniony przerost dziąseł w obrębie szczęki i żuchwy, pokrywający korony kliniczne zębów (ryc. 1, 2, 3). Dziąsła były rozpulchnione, łatwo krwawiące, bolesne przy dotyku. Występował fetor ex ore, widoczne były duże ilości płytki nazębnej nad- i poddziąsłowej oraz złogi kamienia nazębnego. Błona śluzowa jamy ustnej była blada, bez wykwitów patologicznych. U pacjentki stwierdzono konieczność leczenia zachowawczego, występowały liczne ubytki próchnicowe, i protetycznego z powodu licznych braków zębowych. Ze względu na przerost dziąseł, niewspółmierny do drażniących czynników miejscowych pacjentkę skierowano do Kliniki Hematologii, Onkologii i Chorób Wewnętrznych AM w Warszawie w celu konsultacji z podejrzeniem choroby układu krwiotwórczego.
Ryc. 1.
Ryc. 2.
Ryc. 3.
Ryc. 4.
Pacjentkę hospitalizowano na oddziale ww. Kliniki w celu przeprowadzenia dokładnej diagnostyki układu krwiotwórczego. Wyniki badań laboratoryjnych krwi wykazały 2,65 x 106/ml krwinek czerwonych i 15,4 tys./ml krwinek białych (tab. 1). Na podstawie rozmazu krwi obwodowej i badania histopatologicznego materiału z biopsji szpiku rozpoznano u pacjentki przewlekłą białaczkę mielomonocytową (tab. 2). Po wyleczeniu stanu zapalnego w okolicy odbytu wdrożono leczenie hydroxycarbamidem.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Stomatologia 2/2001
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia