Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 5/2017, s. 260-263
Maciej Piasecki, Iwona Warakomska, Barbara Sobala-Szczygieł, Anna Boroń-Kaczmarska, *Jerzy Jaroszewicz
Possible exacerbation of autoimmune hepatitis in patient with chronic hepatitis C during therapy with direct acting antivirals
Prawdopodobne zaostrzenie autoimmunologicznego zapalenia wątroby u pacjentki z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby C w trakcie terapii lekami działającymi bezpośrednio przeciwwirusowo
Department of Infectious Diseases and Hepatology in Bytom, Medical University of Silesia in Katowice
Head of Department: Professor Anna Boroń-Kaczmarska, MD, PhD
Streszczenie
Przewlekłe zapalenie wątroby typu C (PZW C) może być powiązane z wieloma procesami autoimmunizacyjnymi, jednym z nich jest autoimmunologiczne zapalenie wątroby (AIH). W czasach terapii przeciwwirusowych opartych na interferonie, leczenie PZW C u pacjentów z AIH było znacznie utrudnione, ponieważ stosowanie interferonu mogło prowadzić do zaostrzenia współistniejącej choroby autoimmunologicznej lub nawet wywołać kolejną. Obecnie dostępne są wysoce swoiste i skuteczne terapie, pod postacią leków działających bezpośrednio przeciwwirusowo (DAA) przeciwko HCV. Jednakże dane na temat stosowania tych leków u pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem wątroby są wciąż ograniczone. Potencjalne niepowodzenia w terapii AIH u zakażonych HCV obejmują zaburzenia równowagi immunologicznej po szybkim wyeliminowaniu HCV-RNA, ale również potencjalne interakcje lekowe, pomiędzy DAA a lekami immunosupresyjnymi. Przedstawiamy dwa przypadki pacjentek z współistniejącym autoimmunologicznym zapaleniem wątroby oraz zakażeniem HCV leczonym za pomocą DAA. Oba przypadki były podobne w zakresie typu AIH oraz zaawansowania choroby, użytej immunosupresji, jak również zastosowanego schematu DAA. Z drugiej strony, jeden z przypadków był powikłany ciężkim zaostrzeniem, podczas gdy w drugim przypadku nie zaobserwowano żadnych komplikacji. Sugerujemy, że pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby C oraz autoimmunologicznym zapaleniem wątroby są ważną grupą w związku z szybszą progresją choroby wątroby, a wraz z dostępnością nowych leków anty-HCV, ich leczenie nie powinno być opóźniane. Z drugiej strony, zalecana jest ostrożność, gdyż potencjalne interakcje lekowe pomiędzy DAA, a lekami immunosupresyjnymi oraz możliwe zaostrzenie AIH mogą wikłać terapie.
Summary
Chronic hepatitis C (CHC) infection may be associated with several features of autoimmunity, autoimmune hepatitis being one of them. During the time of interferon-based antiviral therapies, CHC therapy in patients with AIH was extremely difficult to perform, as interferon could lead to an exacerbation of the coincident autoimmune disease, or even induce another one. Nowadays, highly specific and effective therapeutic options are available, in the form of direct antiviral agents (DAA) against HCV. However, the data about HCV treatment with DAA in patients with autoimmune hepatitis are still scarce. Potential pitfalls of AIH therapy in chronic hepatitis C patients with DAA include a deregulation of immunity after rapid clearance of HCV-RNA, but also potential drug to drug interactions with DAA and immunosuppressive therapy. Here we report two cases of patients with coincidence of autoimmune hepatitis and HCV infection treated with DAA therapy. Both cases share similarity in AIH type and advancement, used immunosuppressive therapy but also DAA regiment. On the other hand, one was complicated with severe exacerbation while in second no complications during DAA therapy were observed. We postulate that patients with chronic hepatitis C and autoimmune hepatitis are important group due to the faster disease progression and with availability of novel anti-HCV antiviral their treatment should not be deferred. On the other hand, caution is warranted since potential drug to drug interaction between DAA and immunosuppressant as well as potential exacerbations AIH cannot be ruled out.
Introduction
Hepatitis C virus (HCV) is the RNA virus responsible for the hepatitis C disease. Total global HCV prevalence is estimated at 2.5% (177.5 million of HCV infected adults), ranging from 2.9% in Africa to 1.3% in Americas (1). In European Union number of viremic HCV cases of HCV is estimated to be more than 3.2 million, while in Poland exceeds 200,000 with around 80% being not aware of their infection (2, 3). Chronic hepatitis C infection may be associated with several features of autoimmunity, autoimmune hepatitis being one of them. Hepatitis C is also associated with other autoimmune diseases, such as autoimmune thyroiditis, lichen ruber planus, and membranous glomerulonephritis. One of the indicators of autoimmune disease is the presence of autoantibodies in serum and among them, antinuclear antibodies (ANA) – usually present in serum of patients with autoimmune hepatitis. Data indicate that serum ANA are positive in 6% general population and even more among women and over 50 years old populations (4). However, reported incidence rates of AIH are around 1 per 100,000 population per year. Prevalence of serum autoantibodies in chronic hepatitis C patients is known to be higher than that in the general population. Data indicate that ANA may be positive in 9% of the chronic hepatitis C patients (5). Nevertheless, isolated ANA positivity is not a factor in chronic HCV disease progression and does not affect the treatment response (6). Because of that, the coincidence of chronic hepatitis C with an autoimmune hepatitis usually have to be confirmed by liver biopsy and characteristic histological features in the bioptate. During the time of interferon-based antiviral therapies, hepatitis C treatments in patients with AIH were extremely difficult to perform, as interferon could lead to an exacerbation of the coincident autoimmune disease, or even induce another one (7). In these cases, a prophylactic immunosuppression had to be started before initiation of interferon therapy. Even then, the risk of AIH exacerbation was high and many clinicians were resigning from treating such patients for HCV infection. Nowadays, highly specific and effective therapeutic options are available, in the form of direct antiviral agents (DAA) against hepatitis C. However, the data about HCV treatment with DAA in patients with autoimmune hepatitis are still scarce. Potential pitfalls of AIH therapy in chronic hepatitis C patients with DAA include a deregulation of immunity after rapid clearance of HCV-RNA, but also potential drug to drug interactions with DAA and immunosuppressive therapy. We present two cases of patients with coincidence of autoimmune hepatitis and HCV infection treated with DAA therapy. Both cases share similarity in AIH type and advancement, used immunosuppressive therapy but also DAA regiment. On the other hand, one was complicated with severe exacerbation while in second no complications during DAA therapy were observed.
Case presentations

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Petruzziello A, Marigliano S, Loquercio G et al.: Global epidemiology of hepatitis C virus infection: An up-date of the distribution and circulation of hepatitis C virus genotypes. World J Gastroenterol 2016; 22: 7824-7840.
2. Razavi H, Robbins S, Zeuzem S et al.: Hepatitis C virus prevalence and level of intervention required to achieve the WHO targets for elimination in the European Union by 2030: a modelling study. Lancet Gastroenterol Hepatol 2017; 2: 325-336.
3. Flisiak R, Halota W, Horban A et al.: Prevalence and risk factors of HCV infection in Poland. Eur J Gastroenterol Hepatol 2011; 23: 1213-1217.
4. Selmi C, Ceribelli A, Generali E et al.: Serum antinuclear and extractable nuclear antigen antibody prevalence and associated morbidity and mortality in the general population over 15 years. Autoimmun Rev 2016; 15: 162-166.
5. Narciso-Schiavon JL, Freire FC, Suarez MM et al.: Antinuclear antibody positivity in patients with chronic hepatitis C: clinically relevant or an epiphenomenon? Eur J Gastroenterol Hepatol 2009; 21: 440-446.
6. Khairy M, El-Raziky M, El-Akel W et al.: Serum autoantibodies positivity prevalence in patients with chronic HCV and impact on pegylated interferon and ribavirin treatment response. Liver Int 2013; 33: 1504-1509.
7. Gschwantler M, Schrutka-Kölbl C, Weiss W: Acute exacerbation of antiliver cytosol antibody-positive autoimmune chronic hepatitis by alpha-interferon. Am J Gastroenterol 1995; 90: 2239-2240.
8. Lenzi M, Ballardini G, Fusconi M et al.: Type 2 autoimmune hepatitis and hepatitis C virus infection. Lancet 1990; 335: 258-259.
9. Szulzyk T, Parfieniuk-Kowerda A, Luto M et al.: Occurrence of autoantibodies in patients with alcoholic liver disease. Pol Merkur Lekarski 2012; 33: 143-146.
10. Flisiak R, Janczewska E, Wawrzynowicz-Syczewska M et al.: Real-world effectiveness and safety of ombitasvir/paritaprevir/ritonavir ± dasabuvir ± ribavirin in hepatitis C: AMBER study. Aliment Pharmacol Ther 2016; 44: 946-956.
11. HEP drug interactions. University of Liverpool; http://www.hep-druginteractions.org/checker.
12. Yoshikawa A, Terashita K, Morikawa K et al.: Interferon-free therapy with sofosbuvir plus ribavirin for successful treatment of genotype 2 hepatitis C virus with lichen planus: a case report. Clin J Gastroenterol 2017 Apr 26. DOI: 10.1007/s12328-017-0742-3 [Epub ahead of print].
13. Saadoun D, Thibault V, Si Ahmed SN et al.: Sofosbuvir plus ribavirin for hepatitis C virus-associated cryoglobulinaemia vasculitis: VASCUVALDIC study. Ann Rheum Dis 2016; 75: 1777-1782.
14. Ohta Y, Kanda T, Katsuno T: Successful sofosbuvir treatment with ribavirin dose reduction for chronic hepatitis C virus genotype 2 infection in a patient with ulcerative colitis: a case report. BMC Gastroenterol 2016; 16: 66.
otrzymano: 2017-04-06
zaakceptowano do druku: 2017-04-27

Adres do korespondencji:
*Jerzy Jaroszewicz
Katedra i Oddział Kliniczny Chorób Zakaźnych i Hepatologii Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach Aleja Legionów 49, 41-902 Bytom
tel./fax +48 (32) 281-92-45
jjaroszewicz@sum.edu.pl

Postępy Nauk Medycznych 5/2017
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych