Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Zastanawiasz się, jak wydać pracę doktorską, habilitacyjną lub monografię? Chcesz dokonać zmian w stylistyce i interpunkcji tekstu naukowego? Nic prostszego! Zaufaj Wydawnictwu Borgis – wydawcy renomowanych książek i czasopism medycznych. Zapewniamy przede wszystkim profesjonalne wsparcie w przygotowaniu pracy, opracowanie dokumentacji oraz druk pracy doktorskiej, magisterskiej, habilitacyjnej. Dzięki nam nie będziesz musiał zajmować się projektowaniem okładki oraz typografią książki.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Stomatologia 1/2018, s. 32-37
*Karolina Gerreth1, Dorota Olczak-Kowalczyk2, Maria Borysewicz-Lewicka3
Stanowisko Polskiego Towarzystwa Stomatologii Dziecięcej (PTSD), Sekcji Stomatologii Dziecięcej Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego (PTS), Polskiego Oddziału Sojuszu dla Przyszłości Wolnej od Próchnicy (ACFF) i konsultanta krajowego w dziedzinie stomatologii dziecięcej dotyczące stomatologicznych zaleceń profilaktycznych dla pacjentów niepełnosprawnych
Opinion of the Polish Paediatric Dentistry Association (PTSD), Section of Paediatric Dentistry of the Polish Dental Association, Polish Branch of Alliance for a Cavity-Free Future (ACFF) and the National Consultant in Paediatric Dentistry concerning preventive dental recommendations for patients with disabilities
1Kierownik Pracowni Stomatologii Społecznej, Klinika Stomatologii Dziecięcej, Katedra Stomatologii Dziecięcej, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Polskie Towarzystwo Stomatologii Dziecięcej, Polskie Towarzystwo Stomatologiczne, Sojusz dla Przyszłości Wolnej od Próchnicy
2Kierownik Zakładu Stomatologii Dziecięcej, Warszawski Uniwersytet Medyczny, konsultant krajowy ds. stomatologii dziecięcej, wiceprzewodniczący Polskiego Towarzystwa Stomatologii Dziecięcej, Koordynator Polskiego Oddziału Sojuszu dla Przyszłości Wolnej od Próchnicy, Polskie Towarzystwo Stomatologiczne
3Kierownik Katedry i Kliniki Stomatologii Dziecięcej, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Polskie Towarzystwo Stomatologii Dziecięcej, Polskie Towarzystwo Stomatologiczne, Sojusz dla Przyszłości Wolnej od Próchnicy
Eksperci prezentujący opinię:
Prof. dr hab. n. med. Urszula Kaczmarek – Kierownik Katedry i Zakładu Stomatologii Zachowawczej i Dziecięcej
Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Przewodnicząca CEE ACFF CHAPTER, PTSD, PTS
Prof. dr hab. n. hum. Zbigniew Woźniak – Zakład Badań Problemów Społecznych i Pracy Socjalnej, Instytut Socjologii,
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Dr hab. n. med. Aleksandra Szczawińska-Popłonyk – Klinika Pneumonologii, Alergologii Dziecięcej i Immunologii Klinicznej,
Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Dr n. med. Anna Jurczak – Kierownik Pracowni Stomatologii Dziecięcej Instytutu Stomatologii Collegium Medicum w Krakowie,
Prezes PTSD, Członek Zarządu Sekcji Stomatologii Dziecięcej PTS, ACFF
Streszczenie
Problem leczenia pacjentów ze specjalnymi potrzebami zdrowotnymi wynikającymi z obecności deficytów w funkcji intelektualnej, ruchowej czy sensorycznej również w stomatologii nie został opracowany kompleksowo. Z danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika, iż około 15% populacji światowej posiada jakąś formę niepełnosprawności. Pacjenci z obniżoną sprawnością uważani są za populację charakteryzującą się większymi stomatologicznymi potrzebami leczniczymi w porównaniu do grupy osób zdrowych.
Spostrzega się często w tym środowisku wyższą frekwencję oraz intensywność próchnicy zębów i chorób dziąseł. Niejednokrotnie sytuacja związana jest m.in. z występowaniem chorób ogólnoustrojowych oraz stosowanym leczeniem, obecnością ograniczeń w zakresie możliwości wykształcenia prawidłowych stomatologicznych zachowań zdrowotnych, niewystarczającą wiedzą rodziców dotyczącą zdrowia jamy ustnej czy obecnością barier w dostępie do opieki stomatologicznej.
Poprawa sytuacji zdrowotnej tych pacjentów wymaga opracowania wskazówek dla rodziców/opiekunów i personelu medycznego celem poprawy stanu zdrowia i tym samym jakości ich życia. Dokument zawiera informacje dotyczące etiologii i epidemiologii choroby próchnicowej zębów u pacjentów z niepełnosprawnością, ale także zalecenia profilaktyczne dla osób z tej populacji oraz ich rodziców/opiekunów i lekarzy dentystów.
Summary
The problem of treatment of patients with special health needs resulting from the presence of deficits in intellectual, motor or sensory functions, also in dentistry, has not been comprehensively solved. According to the World Health Organization (WHO), about 15% of the world population has some form of disability. Patients with disabilities are considered to have greater dental treatment needs in comparison to healthy individuals.
High incidence and intensity of dental caries as well as frequent gum diseases are observed in this environment. Often the situation is related, among other, to the presence of systemic diseases and the treatment used, limitations in shaping proper dental health behaviors, insufficient knowledge of parents about oral health or barriers in access to dental care.
The development of recommendations for parents/caregivers as well as medical staff is required to improve the health of these patients and quality of their life. The document contains information on the etiology and epidemiology of dental caries in patients with disabilities but also prophylactic recommendations for this population of patients and their parents/caregivers and dentists.
Wstęp
Pacjenci z obniżoną sprawnością, która może być spowodowana deficytami w funkcji intelektualnej, ruchowej czy sensorycznej, są populacją charakteryzującą się większymi potrzebami leczniczymi w porównaniu do osób zdrowych (1). Większe ryzyko zachorowalności w tej grupie wymaga rozwinięcia, adekwatnie do potrzeb, działań zapobiegawczych, co dotyczy także problemów zdrowia jamy ustnej.
W Polsce aktualnie nieliczne są ogólnodostępne i wyspecjalizowane, a także przeznaczone dla populacji z niepełnosprawnością, placówki świadczące usługi stomatologiczne. Pacjenci są najczęściej przyjmowani w warunkach gabinetów stomatologicznych na tych samych zasadach jak osoby zdrowe (2). Niekiedy, w niektórych województwach, w ramach publicznej ochrony zdrowia wydzielane są ośrodki dla tych chorych. Należy przy tym podkreślić, iż konieczność profesjonalnej dbałości o stan zdrowia jamy ustnej tych osób na świecie jest wielokrotnie podkreślana.
Zgodnie z artykułem 25 Konwencji Praw Osób Niepełnosprawnych, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 13 grudnia 2006 roku: „osoby niepełnosprawne mają prawo do możliwie najwyższego standardu zdrowia bez dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność” (3). Polski rząd podpisał Konwencję 20 marca 2007 roku, a jej ratyfikacja przez Polskę odbyła się 6 września 2012 roku (4).
Ponadto Zgromadzenie Ogólne Światowego Stowarzyszenia Dentystycznego (FDI) dnia 18 września 2003 roku w Sydney, w Australii, przyjęło stanowisko, które zostało także uwzględnione przez Polskie Towarzystwo Stomatologiczne (PTS), a dotyczyło opieki stomatologicznej dla osób niepełnosprawnych (5). Według podjętych ustaleń „o zdrowie jamy ustnej osób niepełnosprawnych należy zadbać poprzez edukację dotyczącą zdrowia jamy ustnej i zapobieganie chorobom jamy ustnej. (...) Współpraca z decydentami i innymi zainteresowanymi stronami powinna być częścią ogólnej strategii dotyczącej opracowania i wdrażania usług stomatologicznych dla osób niepełnosprawnych”.
Nie ma natomiast wytycznych pozwalających na szczegółowe określenie zasad postępowania profilaktycznego i leczniczego oraz służących jako podstawa programów zdrowotnych, odnoszących się do tej grupy pacjentów stomatologicznych.
Celem pracy jest przedstawienie zaleceń dotyczących postępowania zapobiegawczego i leczenia stomatologicznego u osób z niepełnosprawnością oraz ich rodziców/opiekunów i lekarzy dentystów. Opracowanie przygotowano na podstawie dokonanego przeglądu danych z piśmiennictwa krajowego i światowego dotyczącego badań na temat choroby próchnicowej oraz jej profilaktyki u pacjentów z obniżoną sprawnością.
Skala problemu zdrowotnego
Z danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika, iż ponad miliard ludzi, co stanowi około 15% populacji światowej, posiada pewną formę niepełnosprawności (6, 7). Natomiast 110-190 milionów (2,2-3,8%) osób powyżej 15. roku życia ma znaczne trudności w funkcjonowaniu.
Informacje krajowe zamieszczone zostały w raporcie GUS, jednak opatrzone są uwagami. Zaznaczono, iż dane o osobach z obniżoną sprawnością pozyskiwane zostają w wielu badaniach statystycznych (8). Jednakże ze względu na zastosowaną w nich metodologię, dostępność informacji na określonym poziomie podziału terytorialnego pozostaje ograniczona. Jak dotąd największym badaniem, w którym zgromadzone zostały dane dotyczące osób niepełnosprawnych, były spisy powszechne. Ostatnio wykonany Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań odbył się w 2011 roku i został przeprowadzony metodą mieszaną, czyli przy użyciu administracyjnych źródeł danych, w tym rejestrów i systemów informacyjnych, oraz wykorzystaniu informacji pozyskanych bezpośrednio od ludności w ramach badania reprezentacyjnego. Podano ponadto, iż większość danych w Narodowym Spisie Powszechnym (NSP) 2011, w tym także dotyczących tematyki niepełnosprawności, została pozyskana w badaniu reprezentacyjnym wykonanym na 20% próbie wylosowanych mieszkań, w skali całego kraju, a także na zasadzie dobrowolności. Stąd też podejście takie ogranicza dostępność informacji na niższych poziomach podziału terytorialnego (8). Informacje te można traktować jako podstawę do podjęcia profesjonalnych badań epidemiologicznych.
Aktualnie dostępne dane wskazują także, iż zarówno w Polsce, jak i na świecie zwiększa się liczba niepełnosprawnych ze względu na starzenie się populacji oraz wzrost częstości występowania chorób przewlekłych (6). Ponadto znaczny rozwój w naukach medycznych oraz technologii, a także zaplecza socjalnego zezwala na przeżycie znacznego odsetka osób z obniżoną sprawnością (9), co powinno kształtować politykę zdrowotną w kierunku zapewnienia im właściwej jakości życia.
Charakterystyka stanu zdrowia jamy ustnej osób niepełnosprawnych
Stwierdza się w tej populacji pacjentów większy poziom występowania choroby próchnicowej zębów.
W latach 2006-2007 w czterech województwach Polski: wielkopolskim, łódzkim, podlaskim i lubelskim, przeprowadzono badania kliniczne stanu zdrowia jamy ustnej dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością oraz socjomedyczne ich rodziców/opiekunów wykonane w ramach ekspertyzy „Epidemiologiczna ocena zdrowia jamy ustnej dzieci niepełnosprawnych i przewlekle chorych” zleconej przez Ministerstwo Zdrowia (10-12). Badaną populację stanowiły osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu od umiarkowanego do głębokiego, chorobami układu nerwowego (dziecięce porażenie mózgowe i padaczka) oraz obniżeniem sprawności sensorycznej (niedowidzący i niewidomi). Na podstawie oceny stanu zdrowia uzębienia 289 pacjentów z uzębieniem mieszanym, stwierdzono częstość występowania próchnicy zębów wynoszącą 75,1% u ogółu tych dzieci, podczas gdy w grupie niepełnosprawnych intelektualnie wynosiła ona 72,8%, wśród osób z chorobami układu nerwowego – 76,1% oraz u niedowidzących i niewidomych – 76,1% (11). Natomiast wskaźnik intensywności próchnicy (puw-z + PUW-z) w tej populacji wynosił 5,3, podczas gdy w poszczególnych grupach chorych kształtował się odpowiednio na poziomie 4,8; 5,6 i 5,4. Wśród ogółu 499 badanych z uzębieniem stałym częstość występowania próchnicy miała wartość 68,3%, a intensywność próchnicy (PUW-z) 6,5. W poszczególnych grupach pacjentów utworzonych ze względu na stan ich zdrowia wartości kształtowały się odpowiednio: u osób z niepełnosprawnością intelektualną – 70,3% i 6,7, u chorujących na dziecięce porażenie mózgowe i padaczkę – 71,3% i 6,9, a u młodzieży z obniżeniem sprawności sensorycznej – 57,6% i 4,9 (11).
W badaniach wykonanych przez różnych autorów w Polsce i na świecie wskazuje się na większą liczbę zębów z próchnicą czy usuniętych, ale także gorszą higienę jamy ustnej aniżeli w populacji osób zdrowych (9, 13-16). Ponadto u znacznego odsetka chorych odnotowywane są wady zębowo-twarzowe oraz upośledzenie funkcji jamy ustnej (17). Podkreślić jednak należy znacznie zróżnicowany stan zdrowia jamy ustnej w ramach tej grupy w zależności od rodzaju niepełnosprawności i współistnienia choroby ogólnoustrojowej, na co wskazują wyniki badań epidemiologicznych.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 15 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 35 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

otrzymano: 2018-02-09
zaakceptowano do druku: 2018-03-01

Adres do korespondencji:
*Karolina Gerreth
Pracownia Stomatologii Społecznej Klinika Stomatologii Dziecięcej Katedra Stomatologii Dziecięcej Uniwersytet Medyczny im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu
ul. Bukowska 70, 60-812 Poznań
tel. +48 (61) 854-70-53,
fax +48 (61) 854-70-59
klstomdz@ump.edu.pl

Nowa Stomatologia 1/2018
Strona internetowa czasopisma Nowa Stomatologia

Pozostałe artykuły z numeru 1/2018: