Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 4/2018, s. 185-191 | DOI: 10.25121/NM.2018.25.4.185
*Monika Popiel
Defecography in contemporary coloproctological diagnostics
Defekografia we współczesnej diagnostyce koloproktologicznej
Department of Radiology, Saint Elizabeth Hospital, Mokotów Medical Centre, Warsaw
Head of Department: Monika Popiel, MD, PhD
Streszczenie
Zaburzenia defekacji są częstym problemem i obejmują całe spektrum dolegliwości – od zaparć po trudności z utrzymaniem stolca. Diagnostyka zaburzeń wypróżniania obok wizyty u chirurga-proktologa często wymaga oceny urologicznej i ginekologicznej. Klinicysta jest w stanie wykryć wiele patologii mogących stanowić przyczynę trudności z defekacją (np. pełnościenne wypadanie odbytnicy, obniżenie napięcia zwieraczy, chorobę hemoroidalną) już w badaniu fizykalnym. Dużą grupę zmian patologicznych można stwierdzić w standardowych metodach diagnostycznych, m.in. badaniu endoskopowym jelita grubego, w badaniach obrazowych miednicy typu tomografia, rezonans magnetyczny, badanie ultrasonograficzne przezbrzuszne, transrektalne i transwaginalne. Jednak istnieje grupa patologii, która uwidacznia się dopiero w badaniu czynnościowym miednicy. Należą do nich m.in.: rektocele, sigmoidocele, enterocele, wewnętrzne wgłobienia, cystocele, zespół spastycznej miednicy. Defekografię wykonuje się standardowo pod kontrolą aparatu rentgenowskiego lub w rezonansie magnetycznym. Ocenę czynnościową miednicy można również wykonać w ultrasonograficznym badaniu przezkroczowym. Defekografia składa się z czterech faz badania: w spoczynku, podczas wstrzymywania wypróżnienia, w czasie parcia oraz defekacji. Badania czynnościowe miednicy pomagają oddzielić chorych z zaburzeniami wypróżniania wymagających zabiegu operacyjnego od grupy, u której wystarczające będzie postępowanie zachowawcze (ćwiczenia, elektrostymulacja). Pomaga również wybrać metodę oraz dostęp zabiegu operacyjnego, a także wyselekcjonować chorych, u których będzie potrzebne postępowanie bardziej interdyscyplinarne.
Summary
Evacuatory difficulty is a common problem covering a large spectrum of disorders, from constipation to faecal incontinence. In addition to a visit to a surgeon-proctologist, the diagnosis of impaired defecation often requires urological and gynaecological evaluation. Many pathologies causing evacuatory difficulty, such as full thickness rectal prolapse, reduced sphincter tone and haemorrhoidal disease, can be detected by clinicians already at the stage of physical examination. A large group of pathologies may be detected using standard diagnostic techniques such as colonoscopy and pelvic imaging, e.g. computed tomography, magnetic resonance, and transabdominal/transrectal/transvaginal ultrasonography. However, certain abnormalities are only visible during functional pelvic examination. These include rectocele, sigmoidocele, enterocele, internal intussusception, cystocele, and spastic pelvic floor syndrome. Defecography is guided by either X-ray or MRI. Pelvic function may be also assessed using transperineal ultrasonography. Defecography involves 4 phases: rest, forced contraction, strain, and defecation. The anorectal angle and, in the case of MRI, the PCL line (which is a reference point for most measurements), are determined in order to evaluate the position and mobility of pelvic organs. Pelvic function evaluation helps differentiate patients with evacuatory difficulties requiring surgical intervention from those who need conservative treatment (exercises, electrostimulation). Furthermore, it helps choose an appropriate technique and surgical access, as well as select patients requiring a more interdisciplinary approach.



Introduction
Impaired defecation is a common, embarrassing and therefore underestimated problem. It covers a large spectrum of disorders, from constipation to faecal incontinence. It often takes a long time for the patient to seek medical advice. The low number of specialists in this area is an additional problem.
There is a wide range of pathologies that may cause evacuatory difficulties. Many pathologies causing evacuatory problems, such as full thickness rectal prolapse, reduced sphincter tone and haemorrhoidal disease, can be detected by clinicians already at the stage of physical examination. A large group of pathologies (benign and malignant proliferative lesions, fistula, sphincter damage) may be identified using standard diagnostic techniques such as colonoscopy and pelvic imaging, e.g. computed tomography, magnetic resonance, and transabdominal/transrectal/transvaginal ultrasonography. However, certain abnormalities are only visible during functional pelvic examination. These include rectocele, sigmoidocele, enterocele, internal intussusception, cystocele, and spastic pelvic floor syndrome. In addition to visualising the pathology itself, defecography is a useful tool for the clinician to make therapeutic decisions. For example, a patient with rectal prolapse will require a different surgical approach compared to a patient with other concomitant abnormalities (genitourinary pathologies or sigmoidocele). Furthermore, defecography helps identify patients for whom conservative treatment (exercises, electrostimulation) will be sufficient.
Diagnostic imaging in pelvic function assessment
Defecography is generally performed using an X-ray apparatus (roentegenoscopy, x-ray images) or an MRI. Additionally, transperineal ultrasonography may be used to perform a dynamic assessment of pelvic floor muscles (1).
1. X-ray defecography has the advantage that the patient’s position during the examination is physiological for defecation (sitting). The examination allows for an additional assessment of the position of urinary bladder and vagina after contrast agent administration into these spaces; however, routine contrast agent administration into these organs is disputable (2-4). According to opponents, such management may additionally disturb defecation, and thus affect the reliability of the examination. Patient exposure to ionising radiation is another disadvantage.
2. MRI defecography involves no patient exposure to ionising radiation and is able to detect a significantly wider spectrum of pathologies potentially impairing defecation compared to X-ray defecography (e.g. tumours compressing the rectum), as well as other pathologies, e.g. in the genital or urinary bladder region, also without contrast agent. Furthermore, the length of the sigmoid colon may be evaluated without additional exposure to radiation. All these elements will have a significant impact on the therapeutic approach. The supine position, which is a non-physiological position for defecation, is the major disadvantage of MRI defecography.
The patient should have an empty rectum for the examination; enema is sufficient in some cases, but laxatives seem to be more effective. During the procedure, about 300 mL of dense intra-rectal infusion is administered (2); however, patients with faecal incontinence may have difficulty holding this volume. In MRI defecography, the patient is offered an adult diaper. A close cooperation of the patient is required.
Both, X-ray and MRI defecography involves the following phases:
– rest,
– forced contraction,
– strain,
– defecation.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Beer-Gabel M, Teshler M, Schechtman E, Zbar AP: Dynamic transperineal ultrasound vs. defecography in patients with evacuatory difficulty: a pilot study. Int J Colorectal Dis 2004; 19(1): 60-67.
2. Kim AY: How to Interpret a Functional or Motility Test – Defecography. J Neurogastroenterol Motil 2011; 17(4): 416-420.
3. Bartram CI, DeLancey JOL: Imaging pelvic floor disorders. Springer-Verlag, Berlin Heidelberg 2003: 45-66.
4. Baranowski W, Rogowski A: Uroginekologia. Medical Tribune Polska, Warszawa 2018: 85-93.
5. Thapar RB, Patankar RV, Kamat RD et al.: MR defecography for obstructed defecation syndrome. Indian J Radiol Imaging 2015? 25(1): 25-30.
6. Bitti GT, Argiolas GM, Ballicu N et al.: Pelvic floor failure: MR imaging evaluation of anatomic and functional abnormalities. Radiographics 2014; 34(2): 429-448.
otrzymano: 2018-10-08
zaakceptowano do druku: 2018-10-29

Adres do korespondencji:
*Monika Popiel
Szpital św. Elżbiety – Mokotowskie Centrum Medyczne
ul. Goszczyńskiego 1, 02-615 Warszawa
tel. +48 691-389-488
mmonika.popiel@gmail.com

Nowa Medycyna 4/2018
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna