Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Anestezjologia Intensywna Terapia 4/2002, s. 271-273
Dariusz Węgrzyn1, Janusz Andres2, Agnieszka Kutwin-Chojnacka1, Wojciech Gołowkin3
Ośrodkowa depresja oddechu jako powikłanie leczenia bólu pooperacyjnego. Opis przypadku
Central respiratory depression as a complication of postoperative pain treatment. Case report
1 Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii;
ordynator: dr n. med. D. Węgrzyn – Szpital Miejski w Skarżysku-Kamiennej,
2 Katedra Anestezjologii i Intensywnej Terapii;
kierownik: prof. dr hab. n. med. J. Andres – CM UJ w Krakowie,
3 Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii;
ordynator: dr n. med. W. Krajewski – Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi
Authors describe an opioid-related case of respiratory depression that developed several hours after surgery,
Key words: central respiratory depression, postoperative pain
Streszczenie
Autorzy opisują przypadek depresji oddechowej u pacjenta, w kilka godzin po zabiegu operacyjnym, u którego zastosowano opioid w leczeniu przeciwbólowym.
Słowa kluczowe: ośrodkowa depresja oddechu, ból pooperacyjny
Od przeszło 2 lat w Szpitalu Miejskim w Skarżysku-Kamiennej ból pooperacyjny leczy się wg specjalnie opracowanego schematu. Karta leczenia bólu pooperacyjnego, wydrukowana na odwrotnej stronie karty znieczulenia, podąża wraz z pacjentem do jego macierzystego oddziału. Znajdujemy w niej 3 warianty podawania leków przeciwbólowych, które anestezjolog prowadzący znieczulenie rozpisuje na okres I doby pooperacyjnej (ryc. I).
Ten sposób leczenia bólu pooperacyjnego zastosowano u ponad 1000 pacjentów uzyskując zadowalający poziom analgezji. Dawki leków przeciwbólowych dobierane są indywidualnie, a uwzględniają rodzaj zabiegu, ogólną ilość zużytych leków, wiek chorego, masę ciała, wywiad w kierunku chorób układu oddechowego, układu krążenia, wcześniejszych epizodów bezdechów oraz chrapania. Jest to niezwykle istotne, gdyż jak wiadomo wszystkie opioidy powodują proporcjonalną do dawki depresję oddychania. Bezpośrednie działanie na ośrodek oddechowy zmniejsza jego wrażliwość na CO2, wywołując zwolnienie i pogłębienie oddechu, aż do całkowitego zatrzymania. Działanie to jest bardziej widoczne u ludzi starszych, u chorych z niewydolnością krążenia, wątroby, u osób otyłych, podczas jednoczesnego stosowania środków uspokajających i nasennych [1].
Opis przypadku
72-letni chory, o masie ciała 70 kg, był operowany z powodu objawów zapalenia wyrostka robaczkowego, w trybie pilnym, w znieczuleniu ogólnym. W wywiadzie nie podawał cech choroby obturacyjnej płuc, występujących wcześniej epizodów depresji oddechowej i bezdechów nocnych. Po badaniu fizycznym chorego zaliczono do grupy ryzyka ASA II, Mallampati I.
W premedykacji chory otrzymał dożylnie 10 mg diazepamu na 45 min. przed zabiegiem. Leki zastosowane do indukcji obejmowały 100 mcg fentanylu, 250 mg tiopentalu i 50 mg suksametonium. Znieczulenie podtrzymywano mieszaniną N2O/O2 – 60/40% i frakcjonowanymi dawkami atrakurium (20 + 10 mg) i fentanylu po 100 mcg (ogółem 300). Czas zabiegu wyniósł 30 min. Pod koniec operacji, przed wybudzeniem chorego, podłączono wlew kroplowy zawierający 100 mg ketoprofenu i 10 mg morfiny (wariant 1 wg karty stosowania leków przeciwbólowych). Po 10 min. od zakończenia zabiegu pacjent został ekstubowany. W sali wybudzeń przebywał 75 min, a następnie został przekazany do Oddziału Chirurgii w pełni wydolny oddechowo i krążeniowo (6 pkt. wg skali Stewarda).
Po 3 godz. 35 min. od zakończenia zabiegu, w Oddziale Chirurgii wystąpiło zatrzymanie oddechu. Wlew kroplowy leków przeciwbólowych zakończył się 15 min. wcześniej i trwał 3 godz. 20 min. U chorego rozpoczęto sztuczny oddech zestawem resuscytacyjnym, a następnie po zaintubowaniu został przewieziony do OIT, gdzie wentylację kontynuowano respiratorem, w trybie SIMV, 100% tlenem. Wstrzyknięto 0,4 mg naloksonu oraz podłączono wlew 12 g piracetamu. Po 5 min. wentylacji powrócił oddech własny i chory oddychał dalej przez rurkę intubacyjną. Po godzinie został ekstubowany, był przytomny z utrzymującą się niepamięcią wsteczną. Po II dobach został przekazany do Oddziału Chirurgii bez klinicznych cech uszkodzenia OUN.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Piśmiennictwo
1. Rybicki Z: Intensywna Terapia Dorosłych. Novus Orbis, Gdańsk 1994
2. Nunn JF: Kliniczna fizjologia oddychania PZWL, Warszawa 1974.
3. Tiret L, Desmonts JM, Hatton F, Vourch G: Complication associated with anesthesia: A prospective survey in France. Can Anaesth Soc J 1986; 33: 336-344.
4. Wordliczek J, Dobrogowski J: Zastosowanie opioidów w blokadach układu nerwowego. Popowo. XI Konferencja 2001, 65-80.
5. Kruszyński Z: Pooperacyjne powikłania oddechowe. Popowo. VIII Konferencja 1998, 33-49.
6. Borowiak K, Potocka B, Sajdak R: Monitorowanie środków stosowanych w premedykacji i analgezji pooperacyjnej u pacjentów chirurgicznych. Anest Inten Terap 2002; 34: 12-13.
7. Larsen O: Anestezjologia. Urban & Partner, Wrocław 1996.
8. Drobnik L: Obrzęk mózgu po urazie czaszkowo-mózgowym – zaburzenia metaboliczne. Popowo, III konferencja 1993, 149-159.
9. Jałowiecki P, Rudner R, Tomala A, Dziubdziela W: Ocena jakości postępowania anestezjologicznego na podstawie opinii chorych po znieczuleniu. II. Okres pooperacyjny. Anest Inten Terap 2002; 33: 149-155.
Adres do korespondencji:
Oddział AiIT, Szpital Miejski
ul. Szpitalna 1
26-110 Skarżysko-Kamienna

Anestezjologia Intensywna Terapia 4/2002

Pozostałe artykuły z numeru 4/2002: