Ponad 7000 publikacji medycznych!
Statystyki za 2021 rok:
odsłony: 8 805 378
Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 10/2009, s. 854-855
Komentarz do prac
Do niniejszego numeru specjalnego artykuły przygotowali wychowankowie i przyjaciele Profesora Franciszka Kokota, wybitni specjaliści z kraju i z zagranicy w zakresie nefrologii, hipertensjologii i transplantologii.
I tak prof. Eberhard Ritz dowodzi, że niekorzystne czynniki wpływające na rozwój płodu mogą predysponować do wystąpienia nadciśnienia tętniczego, zespołu metabolicznego i cukrzycy oraz zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych u osób dorosłych. Ta nowa koncepcja może w istotny sposób wpłynąć na opiekę prenitalną u kobiet w ciąży.
Temat programowania rozwoju narządów w okresie płodowym kontynuuje w swojej pracy prof. Jacek Manitius. Do ważnych czynników, przyczyniających się do zahamowania wewnątrzmacicznego rozwoju płodu zalicza się m.in. znaczne ograniczenie podaży białka w czasie ciąży, spożywanie nadmiernych ilości fruktozy lub alkoholu oraz palenie papierosów. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że do zmniejszenia masy urodzeniowej płodu oraz zaburzeń organogenezy może przyczynić się podwyższone stężenie kwasu moczowego w surowicy kobiet w ciąży.
Profesorowie Włodzimierz Januszewicz i Andrzej Januszewicz wnikliwie podsumowali w swojej pracy nowe właściwości biologiczne aldosteronu i mechanizmy uszkadzające wpływ tego hormonu na układ sercowo-naczyniowy, niezależne od angiotensyny II. Odkrycia te doprowadziły do szerokiego zastosowania blokerów receptorów mineralokortykoidowych w różnych stanach chorobowych, poza nadciśnieniem tętniczym.
Prof. Stanisław Czekalski omawia w swoim artykule znaczenie przewlekłego uszkodzenia nerek w patogenezie nadciśnienia tętniczego. Autor uważa, że występowanie albuminurii może być czułym biomarkerem przepowiadającym ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego.
Profesorowie Jacek Borawski i Michał Myśliwiec zwrócili uwagę w swoim artykule na nowe właściwości przeciwzapalne heparyny. Przedstawiono również wyniki badań wskazujące na plejotropowe właściwości leku heparynopodobnego sulodeksydu oraz nowe mechanizmy działania antykoagulacyjnego.
Prof. Jan Duława w swojej pracy zwraca uwagę, że pomimo postępów w leczeniu nerkozastępczym ostra niewydolność nerek jest ciągle przyczyną śmiertelności u około 50% tych chorych. Ostatnio wykazano, że nawet niewielkie zwiększenie kreatyninemii (np. po podaniu środka cieniującego) również zwiększa wielokrotnie śmiertelność szpitalną. W pracy omówiono także przydatność nowych, czułych wskaźników ostrego uszkodzenia nerek. Ponadto artykuł zawiera opis sposobów zapobiegania oraz identyfikacji czynników ryzyka ostrej niewydolności nerek (ostrego uszkodzenia nerek).
Prof. Marian Klinger dokonał dogłębnego przeglądu współczesnych metod terapeutycznych trzech najczęstszych postaci pierwotnych kłębuszkowych zapaleń nerek, tj. nefropatii IgA, ogniskowego segmentalnego stwardnienia kłębuszków nerkowych i nefropatii błoniastej. W pracy omówiono również znaczenie w leczeniu tych glomerulopatii leków immunosupresyjnych, takich jak: cyklosporyna A, takrolimus, mykofenolan mofetylu czy też rytuksimab.
Prof. Andrzej Więcek i dr hab. Teresa Nieszporek omówili najważniejsze badania kliniczne, w których wykazano korzyści ze stosowania inhibitorów konwertazy lub sartanów w redukcji białkomoczu oraz zwolnieniu tempa progresji przewlekłych nefropatii. Wyniki dużego badania ONTARGET zwróciły po raz pierwszy uwagę, że łączne stosowanie tych dwóch klas leków może powodować częstsze występowanie objawów niepożądanych oraz nasilić utratę czynności wydalniczej nerek u osób w starszym wieku z już istniejącymi powikłaniami sercowo-naczyniowymi. Do ustalenia pozostaje jednak zastosowanie takiego leczenia u chorych młodszych z dużym białkomoczem bez istniejących poważnych chorób układu sercowo-naczyniowego.
Prof. Andrzej Książek wraz z zespołem podkreślają rolę optymalnego stanu nawodnienia i odżywienia u hemodializowanych chorych na przewlekłą niewydolność nerek. Autorzy podkreślają przydatność bioimpedancji elektrycznej w ocenie wielkości przestrzeni wodnych organizmu oraz znaczenie nowych parametrów stanu odżywienia tych chorych.
Zespół prof. Augusta Heidlanda dzieli się swoimi doświadczeniami w zastosowaniu zewnętrznej stymulacji elektrycznej mięśni o wysokiej częstotliwości w leczeniu objawów obwodowej neuropatii u chorych z cukrzycową chorobą nerek. Autorzy wskazują również, że tzw. frakcjonowana stymulacja elektryczna zapobiega utracie masy mięśni u tych chorych.

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.
Mam kod dostępu
  • Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu albo wszystkich artykułów (w zależności od wybranej opcji), należy wprowadzić kod.
  • Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.
  • Aby kupić kod proszę skorzystać z jednej z poniższych opcji.

Opcja #1

19

Wybieram
  • dostęp do tego artykułu
  • dostęp na 7 dni

uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony

Opcja #2

49

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 30 dni
  • najpopularniejsza opcja

Opcja #3

119

Wybieram
  • dostęp do tego i pozostałych ponad 7000 artykułów
  • dostęp na 90 dni
  • oszczędzasz 28 zł
Postępy Nauk Medycznych 10/2009
Strona internetowa czasopisma Postępy Nauk Medycznych

Pozostałe artykuły z numeru 10/2009: