Artykuły w Czytelni Medycznej o SARS-CoV-2/Covid-19

Chcesz wydać pracę doktorską, habilitacyjną czy monografię? Zrób to w Wydawnictwie Borgis – jednym z najbardziej uznanych w Polsce wydawców książek i czasopism medycznych. W ramach współpracy otrzymasz pełne wsparcie w przygotowaniu książki – przede wszystkim korektę, skład, projekt graficzny okładki oraz profesjonalny druk. Wydawnictwo zapewnia szybkie terminy publikacji oraz doskonałą atmosferę współpracy z wysoko wykwalifikowanymi redaktorami, korektorami i specjalistami od składu. Oferuje także tłumaczenia artykułów naukowych, skanowanie materiałów potrzebnych do wydania książki oraz kompletowanie dorobku naukowego.

Poniżej zamieściliśmy fragment artykułu. Informacja nt. dostępu do pełnej treści artykułu tutaj
© Borgis - Nowa Medycyna 12/2000
Halina Milnerowicz¹, Przemysław Nowak², Zbigniew Wochyński², Krzysztof A. Sobiech³
Wpływ kadmu i wysiłku fizycznego na wybrane markery w tkankach szczura.
I. Metalotioneina
The effect of cadmium and physical exercise on the selected markers in rat tissues.
I. Metallothionein
¹ Katedra i Zakład Toksykologii AM, Pracownia Badań nad Metalotioneiną, Wrocław
² Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej
³ AWF, Wrocław
Streszczenie
The concentration of metallothioneine (MT) was determined in tissues (kidney, liver, pancreas, heart and skeletal muscles) from rats chronicly intoxicated by cadmium acetate and physically efforted. The Wistar rats were divided into groups – control group, group of animals intoxicated by cadmium per os during 12 weeks (water solution of cadmium acetate 50 mg/ dm³) and group intoxicated by cadmium and efforted on the treadmill in time of 20 minutes. After the decapitation, in the tissue homogenates the metallothioneine concentration was determined by ELISA and cadmium concentration by ASA. There was noticed increase in the MT concentration after the cadmium exposure in all the investigated tissues apart from the skeletal muscle. In rats efforted on the treadmill the physical effort evoked the decrease in MT in kidney, liver, pancreas. The similar tendency was observed in the course of cadmium determination in tissues, and the highest accumulation was noticed in kidney and liver. Changes in MT concentration noticed after the physical effort and the cadmium exposure may be connected with the role of this protein as a free radicals scavenger.
WSTĘP
Chroniczna ekspozycja na kadm manifestuje się rzeczywistym odłożeniem tego metalu w wielu organach spełniających ważne funkcje w organizmie (2, 5, 9). W przewlekłym narażeniu na kadm drogą pokarmową następuje wiązanie Cd z białkami wysokocząsteczkowymi i transport do wątroby w obiegu żyły wrotnej.
W badaniach eksperymentalnych na zwierzętach wykazano szczególną wrażliwość układu naczyniowego różnych narządów, a szczególnie komórek endotelialnych na toksyczne działanie Cd (1). Nie wszystkie jednak komórki śródbłonka są jednakowo wrażliwe, a przypuszcza się, że jest to związane z różną zawartością metalotioneiny lub zdolnością do jej syntezy (12).
Metalotioneina (MT) jest niskocząsteczkowym białkiem (6-10 kDa) z wysoką zawartością reszt cysteiny (20-33%) posiadającą zdolność wiązania metali niezbędnych Zn, Cu oraz toksycznych Cd, Hg, Ag, Bi (4), które są również induktorami jej syntezy. Jest najczulszym markerem narażenia na kadm. Jej fizjologiczna rola nie została do końca wyjaśniona. Bierze istotny udział w mechanizmach adaptacyjnych organizmu wywołanych stresem (6, 7). Okazała się zmiataczem wolnych rodników skuteczniejszym od glutationu (7, 15). Mimo wielu badań jej fizjologiczna rola nie została do końca wyjaśniona.
Celem obecnych badań było wykazanie jaki jest wpływ wysiłku fizycznego na akumulację Cd oraz poziom MT w narządach szczurów poddanych chronicznej ekspozycji na octan kadmu.
MATERIAŁ I METODY
W naszych doświadczeniach podawano kadm, jako modelowy ksenobiotyk powodujący wzrost reakcji wolnorodnikowych oraz indukujący syntezę metalotioneiny. Badania przeprowadzono na dorosłych samcach szczurów rasy Wistar, pochodzących z hodowli zwierząt doświadczalnych Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu. Średnia masa szczurów wahała się od 266,3 ± 23,2 do 299,0 ± 15,7 g w zależności od grupy doświadczalnej. Zwierzęta przetrzymywano w klatkach metalowych po 4 sztuki w temperaturze pokojowej, w cyklu oświetlenia 12 godzin światła i 12 godzin ciemności. Zwierzęta karmiono ad libitum paszą „Murigran” i pojono wodą wodociągową.
Zwierzętom poddanym intoksykacji podawano przez 12 tygodni do picia wodę zawierającą 50 mg Cd+2/dm³ w postaci octanu kadmu. Zabiegi kończono dobę przed oznaczeniami biochemicznymi. Utworzono następujące grupy składające się z 8 osobników: I – grupa kontrolna; II – intoksykowana octanem kadmu; III – intoksykowana octanem kadmu i dodatkowo poddana wysiłkowi fizycznemu przez 20 min na bieżni ruchomej.
Zwierzęta dekapitowano i pobierano narządy: wątrobę, nerki, trzustkę, serce i mięśnie szkieletowe, które przechowywano w stanie zamrożenia -20°C.
Przygotowanie homogenatów: tkankę rozdrabniano i homogenizowano w 4°C w homogenizatorze Pottera w stosunku 1:10 w buforze 10 mM Tris/HCl pH 8,2 zawierającym 250 mM sacharozę, 0,1 mM PMSF, 2 mM b-merkaptoetanol. Homogenat wirowano przez 10 min. przy 10 000 x g, osad odrzucano, a supernatant ogrzewano przez 5 min w 100°C i ponownie wirowano przy 12 000 x g przez 20 min.
W supernatancie oznaczano białko, stężenie metalotioneiny oraz Cd.
Białko oznaczano metodą Lowry i wsp. stosując jako standard albuminę surowicy wołowej (10). Metalotioneinę oznaczano metodą ELISA (11) używając jako standardów MT-I i MT-II z wątroby szczurów intoksykowanych CdCl2 oraz poliklonalną antysurowicę przeciwko izoformom MT szczura uzyskaną od profesora Juana Hidalgo z Autonomicznego Uniwersytetu w Barcelonie. Stężenie Cd w supernatantach oznaczano metodą ASA. Uzyskane wyniki poddano analizie statystycznej przy zastosowaniu testu t-Studenta.
WYNIKI I ICH OMÓWIENIE
Zagrożenie dla zdrowia człowieka stanowią metale ciężkie. Wśród nich szczególne miejsce zajmuje kadm, który ma wysoką zdolność kumulowania się w organizmie ludzkim i bardzo długi półokres wydalania (10-30 lat). Jego toksyczność związana jest z indukującym wpływem na procesy wolnorodnikowe (13). Wątroba, nerki i trzustka są narządami szczególnie podatnymi na uszkodzenia wywołane działaniem wolnych rodników, ze względu na intensywne procesy metaboliczne i detoksykacyjne (17).

Powyżej zamieściliśmy fragment artykułu, do którego możesz uzyskać pełny dostęp.

Płatny dostęp tylko do jednego, POWYŻSZEGO artykułu w Czytelni Medycznej
(uzyskany kod musi być wprowadzony na stronie artykułu, do którego został wykupiony)

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem , należy wprowadzić kod:

Kod (cena 19 zł za 7 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

 

 

Płatny dostęp do wszystkich zasobów Czytelni Medycznej

Aby uzyskać płatny dostęp do pełnej treści powyższego artykułu wraz z piśmiennictwem oraz WSZYSTKICH około 7000 artykułów Czytelni, należy wprowadzić kod:

Kod (cena 49 zł za 30 dni dostępu) mogą Państwo uzyskać, przechodząc na tę stronę.
Wprowadzając kod, akceptują Państwo treść Regulaminu oraz potwierdzają zapoznanie się z nim.

Nowa Medycyna 12/2000
Strona internetowa czasopisma Nowa Medycyna

Pozostałe artykuły z numeru 12/2000: